Seaworld’s Christmas celebration

Zondag hadden we een rustige start, het slapen gaat iets beter maar rond een uur of 7 is het wel bekeken. Lekker Amerikaans ontbijt gemaakt en daarna weer  naar de Walmart voor de vergeten boodschappen. Maar ja een rondje Walmart duurt altijd langer dan voorzien en wederom kwamen we met een volle kar naar buiten. Het is warm, dat vraagt nog wel wat aanpassing. Puf, puf…

Later in de middag zijn we met Ton en Lidy richting Seaworld vertrokken, het doel was alle wintershows te gaan bekijken. Seaworld is weer zo mooi in wintersfeer het is een plaatje, dat kunnen de Amerikanen erg goed. 

Het is ook heel apart om in korte broek de wintersfeer van Seaworld te ondergaan.

Seaworld VIEW SLIDE SHOW DOWNLOAD ALL

De foto’s zijn wat matig, we lieten namelijk de goede camera in de auto liggen en deze zijn met een kleine gemaakt. We genoten van de show Blue horizons met de dolfijnen en de prachtige acrobatiek. Uiteraard Shamu, One Ocean, altijd goed voor veel kippevel momentjes. De Sea of trees, een fantastisch schouwspel,  kortom als je het geluk hebt de kerstperiode in Florida door te brengen dan is Seaworld om nooit te vergeten. De tijd vloog voorbij en we hebben niet alle shows kunnen zien, die gaan we deze week nog bekijken. Vanaf vrijdag zal het erg druk worden in de parken en wij blijven daar dan van weg.

Het was inmiddels behoorlijk laat en we hadden best trek gekregen. We besloten terug te rijden naar Kissimmee en hebben erg lekker gegeten bij TGIF.

Voor de liefhebbers hieronder een foto van onze huurauto, prima Dodge die erg prettig rijdt en waar we heel tevreden mee zijn.

Het weer is fantastisch en we genieten volop van de Sunshine State. Eind deze week zien we de temperaturen dalen tot 18 graden overdag maar wel onbewolkt en 6 (!) ‘s avonds.

We zijn in Florida!

We zijn in Florida na een lange reis die vrijdag vroeg begon met de de rit naar Schiphol. Leonine bracht ons weg en zo’n autoritje is altijd gezellig. We konden op Schiphol de rijen voorbij en waren supersnel ingechecked. De vlucht verliep rustig, de United crew bestond wederom uit een stel arrogante kwibussen.

We landden een uur voor schematijd en we zaten voorin het vliegtuig dus konden erg snel uitstappen. De verrassing kwam bij immigrations, wat een verademing om in die lichte ruime en vooral lege hal binnen te komen. We waren meteen aan de beurt en binnen no time was de procedure gepiept. Het was rustig op Dulles zodat we erg snel aan de gate zaten voor de vlucht naar Orlando. Het boarden begon lekker op tijd, we hadden  die exit row waar de passagiers instappen, We hadden een erg vermakelijke tijd om de mensen met die enorme stukken handbagage te zien binnenstruikelen. Het was een volle vlucht en de overhead bins waren snel vol zodat de rest moest worden ingechecked. Wat een chaos. Op het moment dat we dachten dat we zouden vertrekken stapte er nog een familie bestaande uit 5 personen binnen, maar helaas het vliegtuig zat vol, een geval van overboeking. Uiteindelijk heeft het een uur geduurd voordat er plek was gecreerd, er werd $ 200,- geboden om plaats te maken en een latere vlucht te nemen. Gelukkig meldde zich passagiers.

Orlando airport is prachtig in kerstsfeer versierd.  We zijn meteen doorgelopen  naar de Alamo kiosk gelopen om de huurauto op te halen. Een overijverige agent probeerde ons nog wel eerst naar de counter te sturen, maar wij verwezen kordaat naar onze bevestiging met barcode en lieten ons niet terug sturen naar de balie waar inmiddels een giga rij was ontstaan. We zochten een mooie Dodge uit en reden naar de uitgang, daar overhandigden we onze rijbewijzen en credit card aan de agent en die lieve meid had binnen de kortste keren een contract uitgeprint, ze wees ons erop dat we de auto vooral leeg moesten inleveren en opende vrolijk de slagboom, ‘have a good one’. Wat was dat relaxed!

Vervolgens richting Kissimmee, even langs de Walmart voor een wijntje en ons ontbijt en door naar de villa. Op Bass road stond er ineens een hert langs de weg, wat een bijzonder moment.

Bij de voordeur van de villa stond een lieve welkomstattentie van Ton en Lidy, dat we erg waardeerden. In de villa van Ina en Arjan staat altijd een welkomstpakket klaar met allerlei heerlijkheden. In deze villa, lag op het aanrecht een vaatwasblokje, een flacon handzeep en een lege envelop waarop stond ‘thank you from housekeeping’. We moesten er erg om lachen…

Vandaag was een rustige dag, we hebben de koffers uitgepakt, koffie gedronken met onze buren en boodschappen gedaan, Het is behoorlijk warm, 25 graden, daar moeten we wel even aan wennen, maar we weten nu al dat dit ons geen enkele moeite zal kosten. Voor morgen staat er zon en 27 graden genoteerd. Fijne zondag!

We gaan overwinteren in Florida!

De Kerstdagen komen weer in zicht en in de huizen, tuinen en op sommige balkons staan de versieringen te pronken. Maar niet bij ons want wij gaan voor de Amerikaanse versieringen, we vertrekken de 14e naar Florida om daar bijna 3 maanden door te brengen. Als we terugkomen hopen we dat de knoppen aan de bomen komen.

Drie maanden is een lange tijd en die willen we natuurlijk comfortabel doorbrengen in een fijne villa. Als eerste zijn we gaan informeren bij Ina en Arjan, maar helaas, al snel werd duidelijk dat wij niet de volledige drie maanden in hun villa konden doorbrengen, zij komen zelf na 6 weken weer terug, dat is dan wel erg leuk. Nu zitten Ton en Lidy 6 weken in hun villa.

We moesten dus op zoek naar een accommodatie en dat hebben we afgelopen januari, toen we in Florida waren, gedaan.

Via een Amerikaanse makelaar vonden we een betaalbare villa op Creekside, op het het Country Creek Resort,  3 slaap- en 2 badkamers. De villa ziet er goed uit en hier gaan we overwinteren.

De achterzijde ligt heerlijk vrij aan dit water waar overigens alligators wonen. Maar als je hen met rust laat dan zullen zij dat ook doen (hoop ik).

We vliegen met United via Washington naar Orlando en de auto is gehuurd bij Alamo.

Drie maanden vergt wel een behoorlijke voorbereiding, de reisverzekering bijvoorbeeld. De meeste reisverzekeringen (en ook de onze) dekt een maximale verblijfsduur van 60 dagen, we moesten dus een  aanvullende ‘lang in het buitenland’ verzekering afsluiten.

Wat neem je mee voor 3 maanden, je wilt niet elke dag in hetzelfde lopen, het kan in de avonden fris zijn en nachtvorst hebben we eigenlijk wel ieder jaar een paar keer. Oh decisions, decisions !

Inmiddels zijn de annual passes van Seaworld verlengd en zijn we meteen  voor de 2 jaars optie gegaan. Seaworld is toch zo mooi in deze periode, prachtige versieringen en de shows zijn om van te smullen, oh wat kijken we daar weer naar uit.

Op 1e kerstdag gaan we samen met Ton en Lidy naar Seaworld om met Shamu te dineren.

In januari komt mijn BFF Leonine voor een paar weken, heerlijk shoppen, kletsen, attracties bezoeken, we zien wel alles kan en mag.

Het weblog zal niet dagelijks worden bijgehouden, er is niet altijd wat interessants te melden. Ik zou het wel leuk vinden als je meeleest.

Nog 5 dagen en dan is het zover, we gaan de deze week volop in de voorbereidingen en hopen van harte dat het winterweer ons geen parten gaat spelen zodat we ongestoord en snel naar dat heerlijke zonnetje kunnen vliegen!

Alle foto’s van internet

Galveston en de thuisreis

De rit van Corpus Christi naar Galveston verliep vlekkeloos en in de middag kwamen we aan bij het Best Western beach front inn. Een prima hotel op een uitstekende lokatie, aan het strand, supermarkt en restaurants op loopafstand. Dit was het enige hotel dat niet via Priceline was geboekt (we konden het niet meer cancellen).

We zouden hier 6 nachten verblijven en voor het eerst hebben we onze koffers uitgepakt. Dat is wel lastig bij een rondreis, je leeft eigenlijk uit je koffer en dat wordt, tenminste bij mij, toch zo’n puinhoop.

Wij hadden gezien dat in Moody Gardens de tentoonstelling Bodies revealed plaatsvond en we besloten om die te gaan bekijken. Aanvankelijk toch wat terughoudend, hoe eng is dit, het is helemaal niet eng maar bijzonder interessant. Dit zegt Wikipedia:

“Deze tentoonstelling bestaat uit vijfentwintig geconserverveerde (geplastineerde) lichamen die in een bepaalde houding zijn neergezet en daarnaast uit tweehonderdzestig opengewerkte en geplastineerde onderdelen van het menselijk lichaam”.

Als je alle organen, botjes e.d. ziet, sommige niet groter dan een mm dan kun je begrijpen wat er allemaal mis kan gaan in het menselijk lichaam en hoe lastig het is om oorzaken te achterhalen.

Het was niet toegestaan om te fotograferen, op internet kun je veel afbeeldingen vinden, die vond ik te expliciet voor dit vrolijke reisverslag.

Moody Gardens is prachtig gelegen aan de Golf van Mexico en je kunt er heerlijk wandelen, de Rainforest Pyramid bezoeken en de Penquin encounter. 

Moody Gardens Diavoorstelling weergeven Alles downloaden

In Galveston hebben we de (gratis) Ferry genomen naar Crystal beach, een ander eiland en hier vind je de mooiste beach houses. Op de ferry raakten we in gesprek met een echtpaar en hun dochtertje, ze vroegen wat we in Texas deden, hoe we het vonden enz. We hadden een heel gezellig praatje en ze vertelden dat ze op weg waren naar hun beach house.

We namen vriendelijk afscheid, de ferry dokte en wij wachtten totdat wij van boord konden. Plotseling riep de vrouw ons en vroeg of we zin hadden om hun beach house te bekijken. Dat hadden we wel en we stapten in hun auto en reden naar hun huis.

Dit soort huizen zie je veel op Crystal beach:

We kwamen bij hun beach house aan en wat een geweldig huis, we keken onze ogen uit.

Omdat we helaas geen goede foto’s hebben en het ook te huur wordt aangeboden hierbij de link naar het huis.

We hebben een gezellig uurtje doorgebracht, een heerlijke frisdrank gedronken en uiteindelijk heeft de vrouw des huizes ons weer terug naar de ferry gebracht.

In Galveston is in 2008 Hurricane Ike aan land gekomen en heeft daar gigantisch huisgehouden. Crystal beach is nagenoeg met de grond gelijk gemaakt. Inmiddels is bijna alles herbouwd maar hier en daar zie je nog de gevolgen van deze desastreuze hurricane.

Als je ooit in Galveston komt dan kun je de heerlijkste steaks eten bij Saltgrass steakhouse. We zijn gegaan voor een kleine Filet Mignon, de echte steak-eter lacht hier waarschijnlijk om maar wij vonden dit een prima afmeting.

Gezien de porties die je in Texas krijgt is het heel gebruikelijk om 1 portie te bestellen en dan te delen, dat geef je aan en dan krijg je twee borden en het wordt alvast voor je verdeeld.

Een bezoek aan het Space Center Houston mocht natuurlijk niet ontbreken. Dit is absoluut niet te vergelijken met KSC in Cape Canaveral, Florida. Het is veel kleiner en de ‘attracties’ zijn gesitueerd rondom een hal. Je kunt een tramtour maken die voert naar het voormalige control center en naar een hal waar een volledig afgebouwde raket is te zien die wegens bezuinigingen nooit werd gelanceerd.

Space Center Houston Diavoorstelling weergeven Alles downloaden

Gezien het aantal kinderen dat er rondliep leidden we af dat het kennelijk een favoriet schoolreisjes bestemming is.

Aan het einde van de tramtour passeren we de ‘Astronaut Memorial Grove’. Hier zijn net zoveel eiken gepland ter nagedachtenis aan het aantal astronauten die het leven verloren. Zeven eiken zijn als laatste bijgepland ter nagedachtenis aan de astronauten die als gevolg van de ramp met de Columbia op 1 februari 2003 het leven lieten.

Het was de bedoeling dat we donderdag naar Dallas zouden terugrijden om op vrijdag met Lufthansa via Frankfurt te vliegen zodat we zaterdag om 14.00 uur weer in Nederland waren.

Door alles wat er was gebeurd deze vakantie wilde ik graag naar huis en Léonine heeft alles in het werk gesteld om onze vlucht om te zetten.  Lufthansa verwees naar United en United naar Lufthansa. Uiteindelijk kreeg zij een betrokken en gemotiveerde medewerkster van United aan de telefoon die alle moeite heeft gedaan om ons op een rechtstreekse vlucht van Houston naar Nederland te krijgen wat uiteindelijk na een telefoontje van 3 uur(!), dankzij de volhardendheid van Léonine en de inspanningen van die medewerkster van United is gelukt. De vlucht is overigens niet omgezet maar er is nieuwe United (one way) boeking gedaan met onze miles en co-pay.

Met dit nieuwe vluchtschema bespaarden we de autorit van 5 uur van Galveston naar Dallas, tel daarbij op de directe vlucht van Houston naar Amsterdam, in totaal hadden we nu 12 uur minder reistijd.

De terugvlucht was, net zoals op de heenreis, met een voormalig Continental toestel, die zijn toch net wat beter dan United, de bemanning  was geweldig, wat een verschil met United, misschien hadden we het getroffen, dan kan ook. We hadden weer 3 stoelen op rij 16 achter de bulkhead zodat we riant de ruimte hadden.

Texas spreekt ons beiden erg aan, we hebben een bijzondere tijd gehad en toch nog veel gezien. 

Hetgeen we niet hebben gezien gaan we de volgende keer doen, want dat we terugkeren naar Texas is zeker.

Zo langzamerhand komt de zomervakantie in zicht en ga ik genieten van alle reisverslagen die voorbij komen.

Ik wil graag iedereen bedanken voor het meelezen en meeleven, de reacties op het weblog, Facebook of anderszins. Het is altijd leuk om die te lezen.

Onze volgende reis staat gepland, medio december vertrekken hubby en ik voor een langere periode naar Florida.

Léonine en ik wensen iedereen een geweldige zomer en een prettige vakantie!

What happened in San Antonio…

Hm, ‘waarom gaan we naar het ziekenhuis’  vroeg ik, ‘je bent een beetje in de war en het is beter dat ze even naar je kijken,’  zei Léonine op haar altijd rustige toon.

Bij de ER aangekomen deed zij het woord en binnen no time zat ik in een rolstoel, werd een kamer ingereden, op bed gelegd, aangesloten op een infuus en aan de monitor. Dit alles zo professioneel en zo rustig dat ik dat eigenlijk niet in de gaten had.

Een arts vroeg me wat we in Texas deden, met moeite kon ik vertellen dat we vanuit Amsterdam via Houston naar Dallas waren gevlogen. In Dallas een paar dagen waren verbleven en dat we nu in San Antonio waren. “And what about this morning?” vroeg hij. Dat was het probleem, ik herinnerde me niets meer sinds de vorige avond tot aan het moment dat we in de auto zaten onderweg naar het ziekenhuis.

Kennelijk is ergens in de nacht kortsluiting in de hersens ontstaan en dat heeft ervoor gezorgd dat een deel niet op ‘mijn harde schijf’ is opgeslagen. Ik sprak wel maar ik weet er niets meer van. Leonine had uiteraard in de gaten dat er iets niet in orde was en besloot daarop naar het ziekenhuis te rijden. Die uren ben ik kwijt en komen ook niet meer terug. Dit kan overigens iedereen overgekomen, het is niet gerelateerd aan lichamelijke gesteldheid, leeftijd of wat dan ook. In onze kennissenkring hoorden we nagenoeg hetzelfde van een jonge vrouw van 20 jaar.

Er is veel onderzoek gedaan en het resultaat was dat ik uiteindelijk weg mocht met weer de mededeling, ‘geen inspanning’.  Je wilt graag genieten maar deze ervaring zit behoorlijk in mijn systeem en dat maakte het toch wat moeilijk.

Mocht je ooit iets overkomen in Amerika dan ben je daar in uitstekende handen, alle aandacht, alles wordt onderzocht en uitermate professioneel. Maar ik heb gelukkig geen vergelijkingsmateriaal.

Ik kan me de TV-serie “ER” herinneren met George Clooney en daar was het een gekkenhuis, schreeuwen, rennen en vliegen, nou zo gaat het dus echt niet.

In Dallas en ook in het ziekenhuis in San Antonio hebben de artsen en verpleegkundigen headsets op en spreken ze in microfoontjes, dus niemand schreeuwt, niemand verheft de stem, alles gaat er heel rustig aan toe en iedereen staat met elkaar in contact, een geweldig systeem.

Ik wist wel dat ik een geweldige vriendin had maar wat Léonine tijdens deze vakantie heeft gedaan is fantastisch. Alert, verzorging, nazorg en eindeloos herhalen wat er was gebeurd en wat ik had gemist die ochtend. Wat ben ik haar dankbaar!

Nu is dit een vrolijk vakantie- en geen medisch blog, maar ik wilde toch laten weten wat er is gebeurd en waarom het verslag tijdens onze vakantie zo plotseling is gestopt.

De volgende morgen zijn we in alle rust naar de North Star mall gereden en heerlijk wat gewinkeld. Deze mall ligt naast Six Flags San Antonio. Daarna hebben we uren gelunched bij Luciano’s ristorante, wat hebben we daar fijn gezeten en gegeten. Mocht je ooit in de buurt zijn, dit is een aanrader.

Ons verblijf in San Antonio was voorbij en de volgende dag zijn we vertrokken naar Corpus Christi, aan de rand van San Antonio hebben we weer eens heerlijk gegeten, nu in een restaurant in New Orleans style.

Hiermee hebben we afscheid genomen van San Antonio, ook nu hebben we niet alles kunnen doen wat we ons hadden voorgenomen, maar dat is een goede reden om er terug te keren. De voorbereidingen voor Fiesta week 2013 zijn al in volle gang, dus wie weet.

De weg van San Antonio naar Corpus Christi is een saaie interstate.

Zodra we via de brug in Corpus Christi binnenkwamen zagen we direct het Radisson hotel liggen op het strand aan de Golf van Mexico.

Corpus Christi Diavoorstelling weergeven Alles downloaden

Ook dit hotel hebben we gewonnen met Priceline en wat een comfortabel hotel, fijne kamer, zeezicht en uitermate vriendelijk personeel, niets was ze te veel. Het zal duidelijk zijn dat we nu volledige verslaafd zijn aan Priceline, wat een deals.

In Corpus Christi ligt de USS Lexington* (bijnaam Lady Lex), een vliegdekschip dat een grote rol heeft gespeeld in de 2e wereldoorlog en bij de aanval op Pearl Harbour direct de achtervolging op de Japanse aanvallers heeft ingezet.

Het was het eerste vliegdekschip waar vrouwelijke bemanningsleden werden toegelaten. Het schip is een kleine stad, restaurants, ontspanningsruimten, kapper, tandarts, huisarts, operatiekamers, wat is zo’n schip groot.

De populaire TV show Ghost Hunters is aan boord de USS Lexington opgenomen.

USS Lexington Diavoorstelling weergeven Alles downloaden

Het schip is in 1991 uit de vaart genomen en sindsdien is het een museum in Corpus Christi. Het is een erg interessant museum, er zijn 5 routes die je kunt volgen en je zult je er niet vervelen.

We hebben die avond een fantastische tonijn gegeten bij Blackbeard’s on the beach. 

Wat een sfeertje hangt er in dit geweldige restaurant gelegen tegenover het Radisson. Er is live muziek uit de 70th en 80th, Bruce Springsteen, Simon & Garfunkel, Cat Stevens, you name it,  Bobby Carter speelde het, wat is dat een aardige man.

Bobby Carter in Blackbeards’

Hiermee kwam een einde aan ons verblijf in Corpus Christi, de volgende ochtend vertrokken we naar Galveston ook aan Golf van Mexico.

Fiesta in San Antonio

Na een prima nachtrust en een heerlijk uitgebreid Amerikaans ontbijtbuffet zijn we op deze stralende dag met uitstekende temperturen, downtown San Antonio vertrokken. De auto geparkeerd en als eerste een wandeling gemaakt over de beroemde Riverwalk. Wat is dat mooi, wat een plaatje.

Na de wandeling en een simpele lunch hebben we ons in het ‘feestgewoel gestort’.

In San Antonio houden ze wel van van een feestje, in het voorjaar vieren ze gedurende 10 dagen Fiesta!

Het is een voorjaarsfeest dat dateert uit de 19e eeuw ter ere van de Slag om de Alamo en San Jacinto.

Dit zegt Wikipedia:

"Fiesta San Antonio" (or simply "Fiesta") is an annual spring festival held in San Antonio, Texas with origins dating to the late 19th century. The festival began as a single event to honor the memory of the battles of The Alamo and San Jacinto.

Fiesta is the city's biggest festival, with an economic impact of $284 million for the Alamo City. More than three million people take part in Fiesta. They can choose from more than 100 events that take place all over the city and beyond.

Meer dan 100 events kun je bezoeken (of aan deelnemen) het is een ware happening en lucky us, we waren er even bij!  Hieronder een You Tube impressie van Fiesta 2012.

Fiesta San Antonio 2012

We hebben rustig over de feestterreinen gewandeld, geluisterd naar muziek, gekeken naar dansuitvoeringen van de kleintjes tot aan de tieners, kermisachtige attracties bekeken, eten en drinken niet genomen, het was geweldig. 

Fiesta! Diavoorstelling weergeven Alles downloaden

Na deze gezellige dag zijn we teruggereden naar het hotel. In de directe omgeving zitten (op loopafstand) een paar restaurants en we hadden een Thais restaurant gezien en daar hadden we wel zin in.

We hebben supergezellig heerlijk gegeten en moe maar voldaan slenterden we terug naar het hotel. Op ons gemak namen we een lekker wijntje en hebben op de ‘dumbo stand’ nog even TV gekeken.  

De volgende ochtend werd ik in de auto min of meer wakker, Léonine reed en ik vroeg haar verbaasd, “wat gaan we doen”, ze keek me onderzoekend aan en zei: “we gaan even naar het ziekenhuis”….

Fort Worth, ‘Rollin’ rollin’ rollin’…’

Graag wil ik ieder bedanken voor alle goede wensen, dat was fijn om te lezen.

Texas is geweldig en we hebben veel gezien, gedaan en meegemaakt. Het verslag van onze belevenissen gaat weer verder.

Zaterdag zijn we vertrokken uit Dallas en ons einddoel van die dag was San Antonio. Maar eerst zijn we op advies van vele Amerikanen naar de Stockyards in Fort Worth gereden.

Dallas en Fort Worth liggen naast elkaar maar het is een wereld van verschil. In Dallas wordt de economie van de stad bepaald door de olie industrie, telecommunicatie, IT en transport. Het is een belangrijke zakenstad, de derde van Amerika. Zo elegant en chique als Dallas is, zo ‘gewoon of boers’ is Fort Worth. Fort Worth telt de helft van het aantal inwoners van Dallas maar heeft een veel groter oppervlak. We hebben ons laten vertellen dat het niet gebruikelijk is dan iemand van Dallas omgaat of trouwt met iemand van Fort Worth of omgekeerd. Dallas kijkt een beetje neer op Fort Worth. Maar dit is allemaal ‘hear say’ en wij kunnen het niet bevestigen noch ontkennen…

In de Fort Worth Stockyards is de geschiedenis van de veehouderij in Texas uitgebeeld. Stoere cowboys met stoere laarzen op grote paarden rijden door de straten van Fort Worth. Door die straten worden de Longhorns naar de weides gedreven, nou ja gedreven, het gaat echt met een slakkengangetje met veel respect voor de dieren.

We neurieden samen zachtjes:

Move 'em on, head' em up
Head 'em up, move' em on
Move 'em on, head' em up
Rawhiiiiiiiiiiide!

Fort Worth Diavoorstelling weergeven Alles downloaden

We hebben een heel aparte ochtend meegemaakt, in de straten zijn diverse saloons en de barkrukken zijn zadels. Leuke shops met allerhande cowboy materiaal. Heel authentiek en hier kom je geen toerist tegen.

Stock yards Diavoorstelling weergeven Alles downloaden

Het viel ons op dat er zoveel militairen aanwezig waren. Later bleek dat er een commandowisseling plaatsvond:

Under a bright blue Texas sky, soldiers of the 56th Infantry Brigade Combat Team moved through the traditional change of command ceremony here at the Fort Worth Stock Yard on April 21

Het is in Texas mogelijk die wisseling op elke daartoe geschikte plaats te houden. Het was een boeiend gezicht.

Na een heerlijke lunch, een werkelijk geweldige burger, zijn we vertrokken naar San Antonio. Een rustig ritje van zo’n 450 kilometer door de glooiende scenery van Texas.

Laat in de middag zijn we aangekomen in het Courtyard by Mariott in het Medical center van San Antonio.

Een heerlijk hotel, gewonnen bij Priceline, uitstekende kamer, inclusief een uitgebreid ontbijtbuffet voor een heel aangenaam prijsje.

Wat bleek: het was ‘Fiesta week’ in San Antonio, maar daarover later meer…