KSC is uitgebreid met een exhibit over Atlantis. In het nieuwe gebouw bekeken we eerst een super film over ISS, de bouw van het het spacestation, hoe de astronauten leven aan boord en welke werkzaamheden zij uitvoeren. Wat een interessante film, tegen het einde zie je hoe de Atlantis werd ‘thuisgebracht’, dan wordt het doek transparant en daar staat de Atlantis in al haar glorie, imposant!
Maandagmiddag hebben we doorgebracht in Hollywood Studio’s dat overspoeld was met cheerleaders op ‘schoolreisje’, erg leuk die giechelende grietjes.
Dinsdag zou een warme dag worden en we vonden het de hoogste tijd voor Daytona Beach. We reden relaxed naar Daytona en daar aangekomen draaiden we het strand op en deze twee belegen hippies cruisden heerlijk over het zand, raampje open, dat is trouwens verplicht, radio aan en cruisen maar. We wilden lekker zonnen maar dat feest ging niet door, het was veel te koud aan de Atlantische kust. We reden terug naar Kissimmee en genoten bij onze pool, het was hier gewoon 8 graden warmer.
Woensdag stond in het teken van een verwendag voor de ladies. Anna en ik hebben ons aan de capabele handen van de meisjes van Camilla’s Day Spa overgegeven en met fraai gemanicuurde handen en voeten stortten we ons in de Florida mall.
Na al dat gepamper waren we wel klaar voor de lunch en de keus viel op Charlies. We hadden geluk er werden coupons uitgedeeld, $ 1,- korting op alle sandwiches. We bestelden onze broodjes, gaven onze couponnetjes en vervolgens zegt de kenau achter de kassa dat de korting net niet voor onze broodjes geldig is. Nog even gevraagd of we het goed hadden verstaan, ja hoor alle broodjes behalve de onze. Op de coupon stond duidelijk ‘any sandwich’. Ik wees de kenau daarop en ze hield voet bij stuk, ‘niet voor onze broodjes’. De rij achter ons groeide en ik werd het zat en beet haar toe “oh well if I take you to court over this you will loose”… Een dirty look, een heel diepe zucht en ze krijste om de manager die een ‘fingerprint ‘op de kassa moest geven voor de authorisatie. En dit hele toneelstuk voor $ 1,— maar ja principe hé ;-)
In Busch Gardens stond deze week het optreden van Paul Revere and the Raiders op het programma. Ik had er nog nooit van gehoord maar Ton was zo enthousiast over deze band uit het verre verleden dat we nieuwsgierig werden en gezamenlijk richting Tampa reden. Paul is een man van 76 jaar die niet meer zonder hulp kan lopen. Op het podium stond een half autootje met een kruk waar hij op ging zitten. Met een bijzonder humoristische praatje en de nodige zelfspot pakte hij het publiek volledig in. Alle songs werden door het publiek uit volle borst meegezongen, Ton was in zijn nopjes en zong vrolijk mee. Paul zelf zingt niet meer.
De leadsinger van de band is Darren Dowler, een zeer smakelijk hapje en goede zanger, dat maakte voor mij veel goed. Hij gaf een mooie uitvoering van Delilah, die song kende ik tenminste, zodat ik eindelijk ook kon meezingen!
We hebben ons goed vermaakt.
Nog even naar de vorderingen van Falcons Fury gekeken en de rillingen liepen me weer over de rug, wie gaat daar nou vrijwillig in.
Daarna hebben we Busch Gardens verlaten en zijn naar de University Mall gereden, (tip van Hannie). Eerst een lekker lunch en daarna wat geshopt. De terugreis naar Kissimmee verliep prima en we besloten om lekker te gaan eten bij Kobe’s.
Leuke kok die er een mooi showtje van maakte en we hadden gezellige tafelgenoten.
Vandaag zijn Ton en Lidy weer naar Nederland vertrokken. Wat hebben we veel leuke dingen gezamenlijk ondernomen en een plezier gehad. Natuurlijk hebben we hartelijk afscheid van ze genomen en uitgewuifd, tot snel!
Wij hebben nog 2 weken te gaan, het is niet te bevatten hoe snel de tijd hier voorbij gaat.
Deze week zijn de weersvoorspellingen uitstekend en we gaan dan ook flink genieten, voordat je het weet zitten we ook in het vliegtuig naar Nederland.



