The Osmonds, beach, Epcot en veel meer …

We hebben een drukke week achter de rug en volop genoten van het heerlijke weer.
Dinsdag zijn we naar het optreden van The Osmonds geweest in Busch Gardens. We waren vroeg vertrokken omdat we tickets voor de show van 11.30 uur wilden bemachtigen. Even na tienen arriveerden we bij de poort en oh wat een auto’s. Het ging gelukkig allemaal snel en voor we het wisten zaten we in de tram naar het park. Dit was de eerste keer dat we niet klappertandend in een dikke jas, lange broek en meer kleding in de tram zaten, het was schitterend weer. Nadat we het park waren binnengegaan stond daar, hoera, een meisje met kaarten voor de eerste show zodat we binnen no time met de blauwe kaarten aan de Starbucks met een chocolate chip coockie zaten.

Bij het Stanleyville theater aangekomen konden we meteen naar binnen en het werd bomvol. Voor de show begon werd het publiek vermaakt met een soort quiz op het scherm, waar de Amerikanen luidkeels aan meededen.
Na het welkom door een medewerker van BG werd een videoboodschap van Bill Cosby afgespeeld, Bill haalde wat herinneringen aan de familie op, het eerste wat hem altijd opviel waren die grote witte tanden en big smiles. Dit was een erg leuke introductie. Donny en Marie Osmond behoren niet tot deze groep, zij hebben een eigen show in Las Vegas en zijn uitermate succesvol. Deze drie Osmonds zijn bijzonder sympathieke, corpulente, smaakvol geklede en welgemanierde heren, die een uitstekende show neerzetten. Ze begeven zich ook nog even zingend door het theater waarop belegen dames bijna in katzwijm vallen en de heren om de nek vlogen en, hoe genant, handtekeningen vroegen op hun T-shirt. Die handtekening zetten ze wel maar op de rug van de dames. De show was volledig uitverkocht en we begrepen ook de andere die die dag nog zouden volgen.

View Full Album

 


Wij hebben genoten van een goede show waarin ook nog een medley werd gegeven van andere ‘brothers bands’ , Everly bros, Righteous bros, the Jacksons incl. de moonwalk waarbij hun uitvoering van de Bee Gees hilarisch was.
Na afloop van de show zijn we doorgereden naar St Petes beach waar we heerlijk op het strand hebben gelegen.

Woensdag zijn Anna en ik naar Epcot geweest. Ik begin te wennen aan het fastpass systeem, we komen nu tenminste in Soarin’, dat was voorheen haast niet mogelijk. Anna was daar nog nooit in geweest. Het was een superdag, de lunch werd uiteraard in Frankrijk genuttigd waarbij Anna bijna lyrisch werd van die heerlijke desserts, die hebben we dan ook maar genomen.

View Full Album

Ook stond Seawold deze week op het programma, Ray was nog niet in Antarctica geweest en dat hebben we deze week goedgemaakt.

View Full Album

Het was opvallend hoe druk het deze week overal was, veel Zuid Amerikanen met kleine kinderen en groepen Zuid Amerikaanse schoolkinderen op schoolreisje of zo.

Donderdagavond werd vanaf Cape Canaveral de Delta IV rocket gelanceerd en wij hebben hem door de lucht zien gaan. Het is een raket welke gebruikt gaan worden voor GPS-doeleinden. Onze buurman bonsde op de deur om ons te waarschuwen, we waren jammer genoeg te laat voor foto’s. Wat een fantastisch gezicht, de hele buurt stond buiten te oh’en en ah’en!

Vrijdag hebben we nog een kort rondje in het drukke Animal Kingdom gelopen, Nemo de musical bekeken (niet mijn ding) en de Kilimanjaro expedition gereden. Het werd echter zwaar bewolkt en het was zo broeierig dat we besloten weg te gaan.

Vandaag was het erg slecht weer, hoosbuien en warm. Macy’s had weer een ‘one day sale’, dus we hebben een paar uur in de heerlijk koele mall doorgebracht.

Ineens is onze laatste week aangebroken, zaterdag vliegen we na drie maanden weer naar huis. Wat is de tijd voorbij gevlogen. De weersvooruitzichten zijn ronduit slecht voor de komende week, we moeten maar eens bedenken wat voor aktiviteiten we nog kunnen ondernemen die niet weers-afhankelijk zijn. We vinden vast wel wat !

Dit is de laatste update vanuit Florida, het volgende verslag zal vanuit Nederland komen want volgende week zaterdagavond hangen we boven de Atlantische Oceaan!

Kennedy Space center, Daytona Beach, Paul en meer ...

Allereerst bedankt voor het meelezen en jullie leuke reacties!

Zondag zijn we naar het Kennedy Space Center geweest. Het was niet de eerste keer maar we worden telkens getroffen door de ruimtevaart, heel intrigerend. Zo bijzonder om een blikje in het heelal te werpen. Uiteraard maakte we de bustour over het immense terrein. De gebouwen raken wat in verval en we begrijpen dat een opknapbeurt op het programma staat ter voorbereiding op toekomstige lanceringen.

KSC is uitgebreid met een exhibit over Atlantis. In het nieuwe gebouw bekeken we eerst een super film over ISS, de bouw van het het spacestation, hoe de astronauten leven aan boord en welke werkzaamheden zij uitvoeren. Wat een interessante film, tegen het einde zie je hoe de Atlantis werd ‘thuisgebracht’, dan wordt het doek transparant en daar staat de Atlantis in al haar glorie, imposant!

Maandagmiddag hebben we doorgebracht in Hollywood Studio’s dat overspoeld was met cheerleaders op ‘schoolreisje’, erg leuk die giechelende grietjes.

Dinsdag zou een warme dag worden en we vonden het de hoogste tijd voor Daytona Beach. We reden relaxed naar Daytona en daar aangekomen draaiden we het strand op en deze twee belegen hippies cruisden heerlijk over het zand, raampje open, dat is trouwens verplicht, radio aan en cruisen maar. We wilden lekker zonnen maar dat feest ging niet door, het was veel te koud aan de Atlantische kust. We reden terug naar Kissimmee en genoten bij onze pool, het was hier gewoon 8 graden warmer.

Woensdag stond in het teken van een verwendag voor de ladies. Anna en ik hebben ons aan de capabele handen van de meisjes van Camilla’s Day Spa overgegeven en met fraai gemanicuurde handen en voeten stortten we ons in de Florida mall.

Na al dat gepamper waren we wel klaar voor de lunch en de keus viel op Charlies. We hadden geluk er werden coupons uitgedeeld, $ 1,- korting op alle sandwiches. We bestelden onze broodjes, gaven onze couponnetjes en vervolgens zegt de kenau achter de kassa dat de korting net niet voor onze broodjes geldig is. Nog even gevraagd of we het goed hadden verstaan, ja hoor alle broodjes behalve de onze. Op de coupon stond duidelijk ‘any sandwich’. Ik wees de kenau daarop en ze hield voet bij stuk, ‘niet voor onze broodjes’.  De rij achter ons groeide en ik werd het zat en beet haar toe “oh well if I take you to court over this you will loose”… Een dirty look, een heel diepe zucht en ze krijste om de manager die een ‘fingerprint ‘op de kassa moest geven voor de authorisatie. En dit hele toneelstuk voor $ 1,— maar ja principe hé ;-)

In Busch Gardens stond deze week het optreden van Paul Revere and the Raiders op het programma. Ik had er nog nooit van gehoord maar Ton was zo enthousiast over deze band uit het verre verleden dat we nieuwsgierig werden en gezamenlijk richting Tampa reden. Paul is een man van 76 jaar die niet meer zonder hulp kan lopen. Op het podium stond een half autootje met een kruk waar hij op ging zitten. Met een bijzonder humoristische praatje en de nodige zelfspot pakte hij het publiek volledig in. Alle songs werden door het publiek uit volle borst meegezongen, Ton was in zijn nopjes en zong vrolijk mee.  Paul zelf zingt niet meer.

De leadsinger van de band is Darren Dowler, een zeer smakelijk hapje en goede zanger, dat maakte voor mij veel goed. Hij gaf een mooie uitvoering van Delilah, die song kende ik tenminste, zodat ik eindelijk ook kon meezingen!

We hebben ons goed vermaakt.
Nog even naar de vorderingen van Falcons Fury gekeken en de rillingen liepen me weer over de rug, wie gaat daar nou vrijwillig in.

Daarna hebben we Busch Gardens verlaten en zijn naar de University Mall gereden, (tip van Hannie). Eerst een lekker lunch en daarna wat geshopt. De terugreis naar Kissimmee verliep prima en we besloten om lekker te gaan eten bij Kobe’s.
Leuke kok die er een mooi showtje van maakte en we hadden gezellige tafelgenoten.

Vandaag zijn Ton en Lidy weer naar Nederland vertrokken. Wat hebben we veel leuke dingen gezamenlijk ondernomen en een plezier gehad. Natuurlijk hebben we hartelijk afscheid van ze genomen en uitgewuifd, tot snel!

Wij hebben nog 2 weken te gaan, het is niet te bevatten hoe snel de tijd hier voorbij gaat.

Deze week zijn de weersvoorspellingen uitstekend en we gaan dan ook flink genieten, voordat je het weet zitten we ook in het vliegtuig naar Nederland.

Disney, strand, Seaworld en veel meer …

Het is weer de hoogste tijd voor een update, we hebben een druk weekje achter de rug. Allereerst zijn we maandag naar Down Town Disney geweest. Altijd leuk om daar rond te kijken alhoewel door de renovatie veel is afgeschermd door schuttingen. Onze annual passes verliepen en nu we daar toch waren konden we dat meteen in orde maken bij Guest services. Het was bijzonder rustig en de verlenging was in een wip geregeld. De kosten van zo’n pas zijn heftig en we moesten dan ook even slikken. Maar goed, je krijgt er ook wel wat voor, onbeperkt toegang tot de 4 Disney parken inclusief parkeren. Wij halen dat er ruimschoots uit.
Het was een prachtige dag, we hebben een gratis chocolaatje opgehaald bij Ghiradelli’s en we hebben de boot genomen naar de diverse hotels, het was aangenaam koel op het water, wat een relaxte maandagmiddag.

Down Town Disney
 
Het bleef zulk fantastisch weer dat we dinsdag tot stranddag bombardeerden. We gingen vroeg op pad naar het ons zo bekende St. Pete Beach. Bij Tampa zijn al jaren wegwerkzaamheden en dat houdt toch altijd even op. Maar als je causeway overgaat maakt mijn hart altijd een sprongetje, zo mooi en weids.  Bij het strand aangekomen hebben we de auto geparkeerd, luie strandstoelen gehuurd en bakken maar, als wentelteefjes om en om. Gelukkig hebben we goede sunscreen want je verbrandt levend op dat witte zand.  We hebben ervan genoten, de Gulf is nog wat frisjes!
St Pete beach

Voordat we terugreden hebben we een onbehoorlijk groot ijsje verorberd zodat we de terugreis verfrist aankonden.
Bij de Publix in Celebration moesten we even stoppen om iets voor het avondeten te kopen, we hebben meteen een lekker wijntje uitgezocht, het smaakte voortreffelijk!

In de mailbox trof ik een mailtje van Best Buy aan, ‘ze waren toch zo blij dat we daar het een en ander hadden gekocht en wilden wat terug doen’, zo juichte hun mail. Ze waren graag bereid om gebruikte elektronica in te nemen. On line konden we alvast de waarde daarvan berekenen en dat bedrag ontvang je dan in de vorm van een giftcard, uiteraard uitsluitend te besteden bij Best Buy!  Mijn notebook gebruik ik niet meer en ik had ook weinig zin om die weer mee naar Nederland te nemen.
Vrolijk meldden we ons bij Best Buy met mijn notebook, de medewerkster van Customer Service typte het merk, typenummer enz. in haar computer en vertelde welke bedrag we zouden krijgen. Dat klopte precies met onze berekening, blij dat we van dat ding af zouden zijn, gingen we akkoord.  Vervolgens werden onze gegevens in de computer ingevoerd en vroeg ze om een ID-bewijs om te kunnen uitbetalen. Daar eindigde de handel, BB accepteert geen buitenlands ID voor uitbetaling. Alleen Amerikanen kunnen dus hun spullen inleveren. Van deze beperking  was geen melding gemaakt in de mail en we waren dan ook not amused. Zij kon niets anders dan de regels volgen. Ray vroeg vervolgens naar de manager waar hij zijn ongenoegen kenbaar kon maken over de gang van zaken. De beste man hoorde ons verhaal aan en zat duidelijk met de zaak in zijn maag. Hij liep naar achteren om te overleggen. Uiteindelijk kwam hij terug met de mededeling dat ze niets voor ons konden doen, het was State Law. Maar hij vond dit zo vervelend dat Best Buy een gebaar wilde maken, uit coulance overhandigde hij ons een giftcard van $ 40,-. Hoe bijzonder is dit, wat een service. Eén ding is duidelijk, in Amerika moet je je niet zomaar laten afschepen.
Het was weer tijd voor een meidendag. Anna en ik gingen op stap en het werd voor de verandering Seaworld, what else… Omdat zij er jaren niet is geweest geniet ze nu met volle teugen van dit prachtige park. Ik vind het prima, Seaworld verveelt mij nooit. Als eerste hebben we de nieuwste attractie bezocht, Antarctica empire of the penquin. Het is meer dan een bezoek waard, ze hebben een prachtige omgeving voor de pinquins gecreeerd. Het is wel even bibberen in de koude omgeving, de temperatuur is voor de dieren niet voor de mensen. Uiteraard wilde Anna weer naar Blue Horizon, het is zo’n mooie show.

View Full Album

Daarna naar de whales voor ‘Shamu up close up’. We hadden geluk er begon een trainingsessie met whale Kayla die er een feestje van maakte. Eigenlijk vind ik deze kleine sessies heel bijzonder, je bent zo dichtbij de dieren, je kunt ze in de ogen kijken.

View Full Album

We hebben een heerlijk broodje geknaagd bij Panini, ik vind dit een aanwinst voor het park, lekkere verse broodjes. De broodjes zijn wel van Amerikaans formaat dus hebben we gedeeld. 

We wilden vrijdag naar de opening van de Olympische winterspelen kijken, dat ging niet door. Het is bizar maar Amerika heeft dat niet live uitgezonden. Pas vrijdagavond om 8 uur was het te zien, toen was het al uren afgelopen. Nou dan hoeft het niet meer, ik heb de foto’s op de Nederlandse sites bekeken.
Wat geweldig dat Nederland vandaag goud, zilver en brons won, het was op CNN, ze hadden het over een feestje op de Oranje tribune. Opeens zag ik WA, Maxima en Rutte juichen op de tv, dat was zo leuk.

Oh ja, nog even terugkomend op de inleveraktie van Best Buy. Anna en ik zijn samen geweest en zij heeft haar gegevens opgegeven en zo hebben we alsnog de notebook kunnen inleveren en de giftcard geincasseerd!

Morgen gaan we naar Kennedy Space centre, op 11 februari a.s. sluit de assembly hall voorgoed en die willen we nog wel graag zien. Afgelopen juli was er een aktie en hebben we tickets voor $ 39,- aangeschaft. We houden nog geld over ;-).

Epcot, regen, shoppen, shoppen en Seaworld …

Het is een kort verslag van een week die voorbij is gevlogen. Maandag was een Epcot dag en we hebben voor de eerste keer gebruik gemaakt van een fast pass kiosk. Het was niet druk en bij  iedere kiosk staat een castmember om je verder te helpen. Eigenlijk wilden we maar één fastpass …  voor Soarin’. De aardige knul was hierover teleurgesteld dus namen we er nog maar twee bij om hem een plezier te doen. De terugkomtijd voor Soarin’ lag een paar uur later. Alle andere attracties kenden geen wachttijd, hoe relaxed is dat. Er waren wel wat tegenslagen, Test Track had een storing en lag stil, in Mexico waren de Three Amigos indisposed want de boatride lag stil en toen we in Spaceship Earth zaten, stopte deze drie keer. Een stem uit de microfoon maande ons toch vooral om te blijven zitten, het was echt pikkedonker en we hadden dan ook geen intentie om uit te stappen. 

View Full Album

Dinsdag gaf het weer er de brui aan, de hemelsluizen gingen op en drie dagen heeft het nagenoeg onafgebroken geregend. Wat doe je met regen, juist … shoppen. Mijn laptop thuis heeft een zeer respectabele leeftijd en geeft het dan ook regelmatig op, over de snelheid zal ik het maar niet hebben. We besloten dat we ons zouden orienteren op een nieuwe. Als wij ons ergens op orienteren dan betekent dat meestal kopen en dat hebben we ook gedaan. Een prachtige  laptop, groot geheugen en natuurlijk Windows 8.1, dat is wennen :-(. We waren in de Possner mall, de Altemonte mall en tenslotte in de Westshore mall in Tampa. We hebben nog wel een paar malls in reserve, maar voorlopig zijn we uitgeshopped, samen.

Zaterdag zou een mooie dag worden en Anna en ik wilden naar Seaworld, zij was er jaren geleden geweest. Rudy had geen belangstelling, die vangt liever vissen dan dat hij naar ze kijkt in een park.  Ray en Rudy zouden hun dag gaan invullen  en wij de onze. Het was nog steeds sombertjes buiten en bij een luchtvochtigheid van 95% niet aangenaam. Maar we togen opgewekt richting Seaworld,  bij de poort leek het niet bijzonder druk maar zodra we het parkeerterrein opreden zagen we een enorme massa. We werden naar een terrein verwezen dat ik niet ken en we moesten zelfs met een trammetje naar de ingang. Anna kocht haar funcard en moedig gingen we naar binnen.

Het was ook de eerste dag van de Bands, Brew & BBG en die dag zou Alan Jackson optreden, een bekendheid in Amerika, dat droeg ook bij tot de mensenmassa. Voor de verandering begon het weer te regenen en we snelden het stadium in voor de prachtige show Blue Horizons. Als je deze show voor de eerste keer ziet weet je eigenlijk niet waar je moet kijken, zo overweldigend is het. Het was genieten en Anna was hevig onder de indruk.

Na deze show besloten Seaworld te verlaten, we gaan deze week nog wel terug.

We reden naar The Loop waar we eerst een heerlijke lunch bij Panera namen en vervolgens, tja wat denk je, toch weer shoppen …

Vandaag was een zeer warme vochtige dag, Ray en Rudy trokken erop uit naar Bass Pro Shop en ik heb heerlijk bij de pool gelegen, boekje gelezen, drankje gedronken, lekker nietsdoen, lummelen!

Ons verblijf in Florida gaat heel snel, we hebben nog een krappe 4 weken maar 2/3 zit er al op, de tijd vliegt.

De weersvooruitzichten voor de komende week zijn goed zodat we weer kunnen genieten van het buitenleven in Florida!

*foto’s van vorig jaar

AK, Seaworld, Ikea en nog meer, veel meer …

Het was weer een gezellige week die voorbij is gevlogen. Allereerst zijn we zondag bij Ton en Lidy op de koffie geweest in hun nieuwe stek, het is een prachtige villa, je zakt tot je enkels weg in de vloerbedekking. Ze zullen hier vast erg van gaan genieten.

We besloten naar Seaworld te gaan, bij de ingang was het al erg druk. We reden toch het parkeerterrein op en toen we zagen hoe druk het was sloegen we linksaf naar de exit. Leve de jaarkaarten. We begaven ons naar Animal Kingdom en daar was het redelijk rustig en hebben we een paar gezellige uurtjes doorgebracht.

Animal Kingdom VIEW SLIDE SHOW DOWNLOAD ALL

Onze Amerikaanse vrienden hebben op Emerald Island een huis gekocht en dat zal ook worden verhuurd. Anna wilde nog het een en ander aan de inrichting doen en was op zoek naar wat meubilair in antiek winkeltjes. Ik heb haar het concept van Ikea uitgelegd en ja hoor, daar wilde ze wel graag naar toe en vroeg of ik met haar mee wilde gaan. Nou liever niet, maar natuurlijk ben ik met haar meegegaan naar Ikea in Orlando. Het is alsof je in Delft of Barendrecht loopt, precies hetzelfde, de indeling, de artikelen en in het restaurant zelfs de Swedish meatballs. Het is wel leuk om met een first timer Ikea binnen te gaan, Anna keek haar ogen uit en geloofde de prijzen niet, amazing. We hebben er een paar uur doorgebracht en zijn daarna toch nog maar even naar de Mall geweest.

Ray en ik zijn op een koele zonnige middag naar Seaworld gereden, we verheugden ons op Shamu close up, maar helaas net toen we aankwamen was  de sessie afgelopen. Ze hanteren geen vaste ‘show’ tijden in het belang van de dieren. Je hebt geluk of niet en wij dus niet. We hebben even rondgekeken en daarna in de underwater viewing (je moet daarlangs) naar de dieren gekeken, alleen de dames waren aanwezig, dat wisselen ze kennelijk af.

Seaworld VIEW SLIDE SHOW DOWNLOAD ALL

Vrijdag zijn we gevieren weer richting Busch Gardens gereden, dit maal voor het optreden van Chubby Checker. Het was een ijskoude dag en op het parkeerterrein constateerden we al dat het niet zo druk was. Bij guest relations kregen we de felbegeerde oranje kaarten. We zetten flink de pas erin naar het Stanleyville theater. Bij het Smokehouse restaurant hebben we gelunched, we hadden een tafeltje onder de Sheikra, een rollercoaster. De muzikale begeleiding werd verzorgd door de jeugd in de rollercoaster. Op dat punt maakt de Sheikra een flinke duikeling en het gegil is dan oorverdovend. Wat een plezier hebben ze. We vroegen ons af of we zelf ook nog een ritje zouden gaan maken, we besloten het niet te doen en settelden voor Chubby Checker.

We konden meteen het theater in, helaas was het niet vol, dat is altijd sneu voor de artiest. Om 1 uur sharp ‘sprong’ de master het podium op en barstte los met een bekende song om de sfeer er in te brengen. Ik keek naar de goede man, keek nog eens en moest toch zo mijn best doen om mijn gezicht in de plooi te houden en niet in brullen uit te barsten. Chubby was gekleed in zo’n strakke broek dat je ogen eigenlijk maar naar een punt worden getrokken, maar dat wou ik helemaal niet. Hier stond een 72 jarige man in een korset, met een pruikje en een afschuwelijk strakke broek. Marja suggereerde dat hier misschien de ‘sokkentruck’ was toegepast, helaas, we konden zien dat dat niet zo was. Mevrouw Rina Checker-Lodders heeft zich in ieder geval niet hoeven te behelpen. Persoonlijk zie ik toch liever de frisse, vrolijke Peter Noone en Hermans Hermits.

Chubby zette een professionele show neer, raakte wat buiten adem en liet het publiek op het toneel komen. De dames gierden het uit en vielen in katzwijm toen hij met zijn dunne billetjes schudde. Je begrijpt, een tweede show was niet aan ons besteed. .

Chubby Checker VIEW SLIDE SHOW DOWNLOAD ALL

We verlieten het park en hebben een paar nuttige uurtjes in de Westshore mall in Tampa doorgebracht. We hebben wel erg veel plezier gehad!

Komende week treedt Glenn Millers Orchestra op, nee, die laten we aan ons voorbij gaan.

Fijne zondag!

Hollywood Studio’s, Busch Gardens, een show en meer …

Het is bijna niet te geloven, vandaag zijn we hier alweer 6 weken. Het is erg prettig dat we nog 6 weken tegoed hebben, want we hebben nog zoveel te doen.
We hebben weer een druk weekje achter de rug. Zondag was een schitterende dag en hebben we heerlijk in de zon geluierd, gelezen met een hapje en drankje. Over het resultaat waren we tevreden, een lekker kleurtje.
Rudy en Ray hadden weer een visdag in de planning en Anna en ik besloten tot een dagje Hollywood Studio’s. Het is toch bizar dat op een gewone maandag in januari het park heel druk was. Allereerst naar onze favoriete show, Belle en the beast. Ja het is suikerzoet en alle cliche’s hebben de revue al gepasseerd, maar die kleuren zijn toch zo mooi.

Vervolgens naar Indiana Jones waar op de valreep binnenkwamen en we veel plezier hadden om het stunt spektakel.

Het was een mooie, warme, relaxte, giechel meiden dag, altijd leuk!  

Tja na 6 weken is je haar ook niet meer wat het was, brede uitgroei en geen model, dus op naar onze Italiaanse kapper Enzo. Voor het kleuren van de haren word je een kleedkamer in gestuurd en dien je je shirtje uit te trekken en krijg je een grote zwarte soort badjas aan, spetters op je kleding zijn hiermee uitgesloten. Enzo draaide zijn spraakwaterval kraan open en gedurende anderhalf uur bleef die gezellig stromen. De tijd is voorbij gevlogen en hij heeft zijn stinkende best gedaan, ik ben blij met het resultaat!
In Busch Gardens vinden de komende weken de Real Music Series plaats de volgende artiesten staan gepland: Herman’s Hermits starring Peter Noone, Chubby Checker, The Glenn Miller Orchestra with The Four Freshmen, Bay City Rollers starring Les McKeown, Paul Revere and The Raiders, The Osmonds, Frankie Avalon en Lee Greenwood. Nu worden we niet van alle artiesten enthousiast maar een aantal kunnen we toch echt wel waarderen.
 
Deze woensdag was de dag waar we naar uit hadden gekeken, want Herman’s Hermits starring Peter Noone zouden optreden. Er zijn drie shows per dag, 11.00, 13.00 en 15.30 uur, we gingen voor die van 13.00 uur. Vrolijk togen we met Lidy en Ton op weg naar Tampa. Daar aangekomen hebben we eerst heerlijk gelunched en vervolgens wandelden we op ons gemak naar het Stanleyville theater. Daar stond al een forse rij en was het ‘achteraan aansluiten’. Opeens zagen we dat de wachtenden gekleurde kaarten in hun handen hadden en bij navraag bleek dat je die moest ophalen bij guest relations. Die worden ‘s morgens uitgereikt, op basis van ‘wie het eerst komt … en op is op’, nou de kaarten waren schoon op. Ook die voor de show van 15.30 uur. Ray liet het er niet bij zitten en ging in discussie met de manager, maar dit leidde tot niets en inmiddels was de show allang begonnen. Diep teleurgesteld dropen we af en liepen lusteloos een rondje langs getraumatiseerde olifanten en andere slaperige wilde dieren die daar niet gelukkig zijn. We maakten een ritje met de Skyride maar de domper was te groot. Bij het verlaten van het park meldde Ray zich bij Guest Relations waar hij zijn ongenoegen over de gang van zaken over de kaartuitgifte uitsprak. De beste man achter het loket voelde met ons mee en ging zijn best doen. Hij voerde verschillende vage telefoongesprekken, echter zonder direct resultaat. Uiteindelijk gaf hij Ray een businesscard van een hotemetoot en zei dat hij deze kon bellen of mailen. Hij zou de klacht alvast doorgeven. Wat stilletjes reden we terug naar Kissimmee en besloten deze tegenvaller gezamenlijk weg te eten bij de Woodgrill. In de avond heb ik er toch een mailtje aan gewaagd en de situatie uitgelegd en toegelicht. De volgende dag ontvingen we een bijzonder aardige mail met de nodige excuses, ja het was druk, ja de shows waren snel uitverkocht. Maar als we wilden zou hij voor ons 4 kaarten voor de show naar de tijd van onze keuze klaarleggen bij guest relations. Was dat niet aardig, zo kwam het dat we vrijdag in de rebound gingen voor het concert. Dit was trouwens de laatste dag van de concerten van Hermans Hermits. De kaartje lagen keurig klaar en zo konden we alsnog genieten van een show back to memory lane. Op het moment dat we in de rij stonden om het theater binnen te gaan kregen we nog kaartjes voor de allerlaatste show van 15.30 uur en zo kwam het dat we de show twee keer zagen.

Kort en goed we hebben genoten, heerlijk meegezongen met de oude hits. Peter Noone is mooi opgedroogd en nog steeds een aantrekkelijke verschijning, die de zaal binnen een minuut had ingepakt. We hebben twee keer genoten van een vlekkeloos optreden.

Herman’s Hermits VIEW SLIDE SHOW DOWNLOAD ALL

Volgende week treedt Chubby Checker op, guess wat we gaan doen?
In Busch Gardens wordt  op dit moment de hoogste droptower van Noord Amerika gebouwd, Falcons Fury. Aan een paal van 103 meter word je in een ‘karretje’ naar boven gehesen, daar aangekomen kantelt die 90 graden en met een snelheid van zo’n 100 km per uur stort je face down naar beneden. De rillingen lopen over mijn rug en mijn maag draait bij de gedachte alleen al.

We hebben naar de paal staan kijken en een nek verrekking opgelopen, wat is dat ding hoog. Ik moet er niet aan denken, maar sommigen kunnen niet wachten om de ride te maken.
Fijne zondag!

Seaworld, Epcot en shopping…

Inmiddels zijn we weer een week verder, wat gaat de tijd hier snel en wat genieten we weer. Dit was de week waarin een koufront Amerika beheerste en zelfs Florida er een staartje van meekreeg. De TV kon bijna nergens anders meer over berichten en in het gehele land gaven reporters hun verhaal klappertandend. Nou was het ook wel frisjes, wij hadden een lange broek en trui nodig. We waren bijna vergeten hoe dat voelt. Het duurde 36 uur, daarna steeg de temperatuur zodanig dat er binnen 24 uur een verschil van 40 graden F ontstond.
Nu alle toeristen zijn vertrokken togen we dinsdag met onze overbuurtjes naar Seaworld. We kuierden gezellig babbelend door het mooie en uitermate rustige park. We bezochten de de show A’Lure, the call of the Ocean en zaten op de eerste rij bij Pets Ahoy.  Voor diegenen die het nog niet weten, de honden uit deze show komen uitsluitend uit de asiels, helemaal top!

Pets Ahoy VIEW SLIDE SHOW DOWNLOAD ALL

foto’s Pets Ahoy van internet
Vervolgens liepen we naar het Shamu stadium waar wegens de renovatie de show One Ocean tijdelijk niet zal plaatsvinden. Om toch iets van deze prachtige dieren te laten zien biedt Seaworld de mogelijkheid om een kijkje achter de ‘trainings’ schermen te nemen. Wat hadden we geluk, dit was de eerste dag dat dit plaatsvond en we konden zo doorlopen. We hadden een prachtig zicht en je bent echt heel dichtbij deze prachtige dieren.  Wij vonden het heel bijzonder, je ziet eigenlijk meer van ze dan in het grote bassin. Als het druk is zullen de rijen echter eindeloos zijn.

Seaworld VIEW SLIDE SHOW DOWNLOAD ALL

Anna en Rudy, onze Amerikaanse vrienden hadden wensen, Rudy wilde met Ray uitgebreid vissen en Anna en ik wilden uitgebreid shoppen, dat kwam goed uit! Wij begonnen in de Mall at Millenia waar we goed zijn geslaagd. Later in de middag hebben we nog even een doorsteekje gemaakt naar de Florida Mall. Voor de mannen en voor ons een geslaagde dag!
Vrijdag hebben we Epcot, ons andere favoriete park bezocht. We hadden enigszins pech, op het parkeerterrein toonde ik onze mooie gekregen Diamond parking pass, zegt die parkeerknakker, ‘deze is van 2013’. ‘Well man, clean your eyes, this one is brand new’. We schoten er echter geen fluit mee op want het was Marathon weekend en dan mag je niet op het geheel lege diamond terrein parkeren. In het park begonnen we met een fijne Starbucks en liepen op ons gemak via diverse shows naar de World Showcase. We komen nu al zolang in Epcot en om wat voor reden dan ook zijn we nog nooit bij Mexico binnen geweest. Dit hebben we nu ingehaald, prachtig restaurant, super leuke winkeltjes, de glasblazer maakt prachtige dingen en als klap op de vuurpijl hebben we een boottochtje gemaakt met de drie Amigo’s, heel leuk, gaan we nog eens doen.

Epcot VIEW SLIDE SHOW DOWNLOAD ALL

Het zou kunnen dat we de komende tijd nog meer ontdekkingen in Epcot gaan doen. Tips anyone, wat is niet echt bekend en mogen we niet missen?
Ook hebben we deze week weer eens gegeten bij The Olive Garden. Ze hadden een lokkertje, een voor- en hoofdgerecht voor $ 10,—, dat wilden we wel. Met Ton en Lidy zouden we eens fors gaan schransen voor die $ 10,-. Nou vergeet het maar, ze hebben zoveel lekkers en die vallen echt niet binnen die aanbieding. We hebben gekozen wat we lekker vonden en heerlijk gegeten voor een prijs die in Nederland ondenkbaar is.
Morgen wordt een mooie zonnige zondag voorspeld, dat wordt zonnen en luieren, daar zijn we nu wel aan toe, pfff.