Inmiddels zijn we weer een week verder, wat gaat de tijd hier snel en wat genieten we weer. Dit was de week waarin een koufront Amerika beheerste en zelfs Florida er een staartje van meekreeg. De TV kon bijna nergens anders meer over berichten en in het gehele land gaven reporters hun verhaal klappertandend. Nou was het ook wel frisjes, wij hadden een lange broek en trui nodig. We waren bijna vergeten hoe dat voelt. Het duurde 36 uur, daarna steeg de temperatuur zodanig dat er binnen 24 uur een verschil van 40 graden F ontstond.
Nu alle toeristen zijn vertrokken togen we dinsdag met onze overbuurtjes naar Seaworld. We kuierden gezellig babbelend door het mooie en uitermate rustige park. We bezochten de de show A’Lure, the call of the Ocean en zaten op de eerste rij bij Pets Ahoy. Voor diegenen die het nog niet weten, de honden uit deze show komen uitsluitend uit de asiels, helemaal top!
foto’s Pets Ahoy van internet
Vervolgens liepen we naar het Shamu stadium waar wegens de renovatie de show One Ocean tijdelijk niet zal plaatsvinden. Om toch iets van deze prachtige dieren te laten zien biedt Seaworld de mogelijkheid om een kijkje achter de ‘trainings’ schermen te nemen. Wat hadden we geluk, dit was de eerste dag dat dit plaatsvond en we konden zo doorlopen. We hadden een prachtig zicht en je bent echt heel dichtbij deze prachtige dieren. Wij vonden het heel bijzonder, je ziet eigenlijk meer van ze dan in het grote bassin. Als het druk is zullen de rijen echter eindeloos zijn.
Anna en Rudy, onze Amerikaanse vrienden hadden wensen, Rudy wilde met Ray uitgebreid vissen en Anna en ik wilden uitgebreid shoppen, dat kwam goed uit! Wij begonnen in de Mall at Millenia waar we goed zijn geslaagd. Later in de middag hebben we nog even een doorsteekje gemaakt naar de Florida Mall. Voor de mannen en voor ons een geslaagde dag!
Vrijdag hebben we Epcot, ons andere favoriete park bezocht. We hadden enigszins pech, op het parkeerterrein toonde ik onze mooie gekregen Diamond parking pass, zegt die parkeerknakker, ‘deze is van 2013’. ‘Well man, clean your eyes, this one is brand new’. We schoten er echter geen fluit mee op want het was Marathon weekend en dan mag je niet op het geheel lege diamond terrein parkeren. In het park begonnen we met een fijne Starbucks en liepen op ons gemak via diverse shows naar de World Showcase. We komen nu al zolang in Epcot en om wat voor reden dan ook zijn we nog nooit bij Mexico binnen geweest. Dit hebben we nu ingehaald, prachtig restaurant, super leuke winkeltjes, de glasblazer maakt prachtige dingen en als klap op de vuurpijl hebben we een boottochtje gemaakt met de drie Amigo’s, heel leuk, gaan we nog eens doen.
Het zou kunnen dat we de komende tijd nog meer ontdekkingen in Epcot gaan doen. Tips anyone, wat is niet echt bekend en mogen we niet missen?
Ook hebben we deze week weer eens gegeten bij The Olive Garden. Ze hadden een lokkertje, een voor- en hoofdgerecht voor $ 10,—, dat wilden we wel. Met Ton en Lidy zouden we eens fors gaan schransen voor die $ 10,-. Nou vergeet het maar, ze hebben zoveel lekkers en die vallen echt niet binnen die aanbieding. We hebben gekozen wat we lekker vonden en heerlijk gegeten voor een prijs die in Nederland ondenkbaar is.
Morgen wordt een mooie zonnige zondag voorspeld, dat wordt zonnen en luieren, daar zijn we nu wel aan toe, pfff.
zondag 12 januari 2014
zaterdag 4 januari 2014
Lake Kissimmee, Disney en een kikker …
Allereerst de beste wensen, een gelukkig, gezond en reislustig 2014. Dat al je dromen mogen uitkomen.
Oei wat loop ik hopeloos achter met het verslag. We hebben deze week genoten (we doen eigenlijk niet anders) en het kwam er maar niet van, druk, druk, druk. 
Inmiddels zijn we al 4 weken in Florida maar gelukkig hebben we er nog 8, de tijd vliegt voorbij.
Eerst even terug naar oudejaarsavond, pff wat een feest hier in Country Creek, om 10 uur een paar plopjes en dat was het vuurwerk om het nieuwe jaar in te luiden. We vinden dat helemaal niet erg, we houden van siervuurwerk maar niet van die zinloze bommen en knallen die in Nederland zoveel slachtoffers hebben geeist om van het dierenleed maar niet te spreken.
Op een zwaarbewolkte, warme dag hebben we met zijn vieren een gezellig trip naar Lake Kissimmee Statepark gemaakt. de rit ernaar toe is aardig, je ziet wat van het Floridiaanse achterland dat soms uitermate troosteloos is. In het park is o.a. is een hoge uitkijktoren en de mannen moesten natuurlijk toch even laten zien dat ze durfden. Wij vonden het toch wat toch te hoog.
Het is een mooi statepark en op deze zwaarbewolkte dag was het uitgestorven. In de avond zijn we naar de Woodgrill gereden en hebben gesmuld van een lekker buffet. Ton werd daar herkend en aangesproken, dat bleek forummer Twan Vissers te zijn die daar met zijn gezin ook gezellig zat te eten. We hebben even kort met elkaar gesproken, het was een leuke kennismaking.
Ray was deze week geveld door een enorme verkoudheid en heeft verplicht een aantal dagen binnen gezeten om zo snel mogelijk van die snotneus af te komen. Met Lidy en Ton heb ik een gezellig rondje Disney gemaakt. We begonnen bij Downtown Disney.
Daar aangekomen als eerste naar The Earl of Sandwich, ik had er nog nooit gegeten dus het werd de hoogste tijd. De sandwiches zijn heerlijk, daar gaan we de komende tijd nog wel een keer naar toe. Vervolgens op de boot gestapt en door de Disney wateren langs en naar diverse Disney hotels gevaren. Van daar uit namen we de bus naar Epcot. Wat is dat een mooie systeem, je kunt op de boot of met de bus gewoon overal komen, geheel gratis. We zijn nog even Epcot binnengewipt waar het niet druk was. Het was een fijne dag volledig in Disney sfeer.
Op een avond liep ik zonder leesbril niets vermoedend de badkamer in en zag iets op de toiletbril. Ik dacht dat er een schoonmaakdoekje was achtergebleven en wilde het oppakken. Op dat moment sprong het ‘doekje’ een meter de lucht in en, vergezeld van een ijselijke gil, ik ook. Brullend om hubby zag ik dat het een witte kikker was, die vervolgens lekker op de rand van het bad naar me zat te kijken. Ray kwam uiteindelijk op zijn gemak aangekuierd, pakte de kikker voorzichtig op en liet hem los in het gras. Hoe die binnen is gekomen zal altijd wel een raadsel blijven. Deze afbeelding komt van internet en nee, ik had geen behoefte de kikker te zoenen, alhoewel het een prachtig diertje is.
Inmiddels is er ook geshopt en groeien de aankopen gestaag. Een tip: op de 192 is het Kissimmee Clearance center gekomen, met o.a. een kleine Tommy H. Heel bijzonder dat de jeans daar $ 29 kosten en diezelfde jeans in de Vineland outlet $ 39! Het grote shopwerk moet echter nog beginnen.
We zijn annual passholders van Disney en onze Diamond parking card is niet meer geldig want die is van 2013. Ton verraste ons met een 2014 card die hij van een medewerkster bij de AAA had losgekletst, we zijn er heel blij mee!
Inmiddels zijn ook onze vrienden uit Ohio aangekomen en hebben we uitgebreid bijgepraat. Zij hebben vorig jaar een townhome in Emerald Island gekocht en genieten nu van hun nieuwe bezit.
Dit weekend is de grote uittocht van de toeristen, maandag beginnen de scholen weer. Diegenen die met het vliegtuig richting noordoosten zouden gaan kwamen van een koude kermis thuis. De monster storm heeft daar sinds vrijdag het openbare leven verlamd en duizenden vluchten zijn gecancelled. Op Orlando airport is het een chaos. Het is te hopen dat het snel oplost. Hannie en haar gezin zouden vrijdag via New York naar Amsterdam vliegen, maar ook zij zijn gestrand.
Komende week gaan we weer de parken bezoeken, we hebben tot nu toe uitsluitend de kerstshows gezien en we gaan nu in alle rust van de rest genieten.
vrijdag 27 december 2013
We hebben even pauze ….
Allereerst hartelijk dank voor de leuke reacties, altijd fijn om te lezen en een stimulans om het blog bij te houden.
Het is al weer even geleden dat het verslag is bijgewerkt maar dat is niet zo heel vreemd want we hebben eigenlijk niet veel gedaan behalve luieren en zonnen.
Afgelopen zondag hebben we met Ton en Lidy genoten van een geweldige brunch in Gaylord Palms. Dit is echt een feestje, het eten is van uitstekende kwaliteit, de toetjes zijn onbehoorlijk lekker en de omgeving werkelijk prachtig.
Aansluitend hebben we een auto tour, lopen ging echt niet meer, door Celebration gemaakt om de mooie kerstversieringen te bekijken. In de villa zijn we bij de pool neergeplofd om heerlijk uit te buiken.
Het is duidelijk kerstvakantie, het is overal een stuk drukker. Op 1e kerstdag (in Amerika kennen ze overigens maar 1 kerstdag) hadden zowel Magic Kingdom als Epcot de volledige capaciteit bereikt en werden geen bezoekers meer toegelaten. Op de weg stonden lange file’s en restaurants waren bomvol. Dat zagen we overigens op het nieuws want wij zijn niet de weg op geweest. Het was een prachtige dag en we hebben van onze pool genoten met een boekje, hapje en een drankje. Heerlijk zo’n kerst!
Gisteren is hier de after Christmas sale los gebarsten, de meeste winkels gingen al om 5 uur open. Natuurlijk wilden wij ook ons in de sale storten maar 5 uur vonden we wel erg vroeg. Rond een uur of half tien zijn we richting de Loop gereden en hebben een paar leuke deals gescoord. Daarna nog even naar de Lake Buena Vista outlet en daar was het ook nog rustig. Bij Tommy heb ik nog een paar leuke shirts gekocht, bij de kassa kon ik direkt afrekenen. Later die dag stond je wel 20 minuten in de rij hoorden we later. Nu zijn we niet echte outlet gangers, de mall vinden we prettiger en je kunt daar ook mooie koopjes weghalen. Maar de Florida mall slaan we echt even over, we hebben er geen uren file voor over. Eind volgende week loopt de kerstvakantie ten einde en zullen de toeristen vertrekken. Dan gaan wij genieten van de sales of wat er dan nog over is!
We zijn weer helemaal gewend aan het Amerikaanse leven en genieten met volle teugen. Ray gaat naar de fitness, we doen de boodschappen bij de Walmart en Publix, Abbey krijgt bijna dagelijks een flinke wandeling. We hebben erg leuke buren, vaste bewoners, aan de ene kant Dick and Barb die iedere morgen vrolijk ‘Goodmorning’ brullen. Aan de andere kant een leuk stel afkomstig uit Trinidad en Tobego die iedere middag gezellig samen kletstend op de schommelbank een fles witte wijn soldaat maken en ons daarbij inmiddels hebben uitgenodigd.
We gaan door met genieten en zodra er weer aktiviteiten ondernomen worden die de moeite waard zijn om te delen, zal ik me melden,
zaterdag 21 december 2013
Beestenboel, lichtjes en nog meer…
Vorig jaar hebben we kennis gemaakt met Abbey, de eigenwijze Beagle, die in de villa achter ons woonde in Creekside. Toen wij vorige week aankwamen zijn we direkt naar oude Joe en zijn hond Abbey gegaan. Wie zegt dat een hond geen geheugen heeft, die geloof ik niet meer. Wat ging ze tekeer, de vreugde van haar laat zich niet beschrijven, het was zo ontroerend. De goede gewoonte van vorig jaar is in ere hersteld, Ray gaat bijna dagelijks een rondje met haar lopen. Om haar op de foto te krijgen was een hele klus, maar hier is de lady …
We vervolgenden ons parkentour met een bezoek aan Bush Gardens. Het was weer een stralende dag en samen met onze overburen hebben we daar een heerlijk dag doorgebracht. Het was niet druk, we konden overal fijn doorlopen.
Ook Bush Gardens heeft kerstshows, deze vinden in de avond plaats in Christmas town en heeft een prijskaartje. In het Marrakech theater was een optreden van een Gospel koor. Zij brengen een paar keer per dag kerstliederen ten gehore, Praise the Lord! Maar oh wat waren dat nagemaakte mensen, een constante smile van oor tot oor, blinkend gebleekte tanden, zo lief, zeg maar rustig slijmerig doen naar elkaar, maar met kille ogen, bizar. We liepen daar lacherig en met een vreemd gevoel vandaan.
De volgende dag stond Animal Kingdom op het programma. Als eerste natuurlijk naar the Festival of the Lion King, een prachtige dans, zang en acrobatische performance met prachtige decors. Ik vind dit eigenlijk de mooiste show van Disney. Deze show gaat ook voor enige tijd sluiten er wordt een nieuw theater gebouwd. Onbegrijpelijk om deze show tijdelijk te stoppen. Daarna besloten we de jeepsafari te doen. Het was inmiddels laat in de middag, de dieren waren aktief en met de laagstaande zon was het een mooie ervaring. The king of jungle, de leeuw liet zich heel mooi zien.
Omdat we alle kerstshows voor de kerstvakantie wilde zien hadden we de vaart er flink in zitten.
De volgende dag hebben we, wederom met onze gezellige overburen, de Hollywood studio’s bezocht. Beauty and the Beast, Indiana Jones, the Osborne Lights en tot slot Fastasmic stonden op het programma.
Het waren zware dagen maar wat hebben we veel gezien, gedaan, gekletst en gelachen.
Om af te kicken hebben we vrijdagmiddag nog een bezoek aan Seaworld gebracht. Het stadium waar de show One Ocean wordt uitgevoerd gaat na de kerstvakantie enige tijd sluiten en we wilden toch dit jaar nog een keer deze show bezoeken. Overigens heeft Seaworld een reactie gegeven op de eenzijdige documentaire Blackfish waar zoveel over te doen is. Elk verhaal heeft twee kanten en dit is de reactie van Seaworld.
Vanmorgen, zaterdag, zijn we toch nog even naar de Florida Mall gereden, lekker vroeg want de voorspelling was dat een gekkenhuis zou worden. Om een uur of 12 zijn we weer vertrokken met leuke aankopen. Het was vandaag bloedheet en morgen, zondag, komt er nog een schepje bovenop. Maar we klagen niet.
Inmiddels hebben we teckelpootjes en zijn we even klaar met de parken. De komende tijd gaan we genieten van de villa, de pool, de zon en gewoon niets doen,
Morgen sluiten we de gezamenlijk Kerst aktiviteiten in stijl af met een chique brunch in het Gaylords.
We wensen iedereen fijne Kerstdagen en een gelukkig, gezond 2014!
dinsdag 17 december 2013
Seaworld, Lake Louisa en meer…
Zaterdagavond was Seaworld aan de beurt voor de Christmas shows. Voordat komend weekend de toeristeninvasie komt, willen we alle shows gezien hebben en we schieten lekker op. Wederom met onze overbuurtjes togen we vrolijk op weg. Onderweg hebben we gegeten bij de Woodgrill, het is een prima buffet, dat heel goed en netjes wordt bijgehouden. Wij vonden het lekker en zeer bescheiden geprijsd.
We hadden gekozen voor de late shows, goed gekozen want bij aankomst verlieten hordes mensen het park. We begonnen met O Wondrous Night, ook hier wordt het aloude verhaal verteld maar in een versie met dialoog, dans en zang, een prachtige show. Het was nu druk, maar als je in de kerstperiode wilt gaan kijken dan zul je hier al vroeg voor in de rij moeten gaan staan.
Hierna was het de beurt aan Shamu Christmas miracles. Hier kan niet veel over gezegd worden, de Orca’s hadden er geen zin in. Een paar flauwe sprongen, een halve sprong, of gewoon geen sprong. De muziek is opzwepend, de kleuren prachtig, de trainers stonden wanhopig te springen, maar de orca’s lieten zich niet overhalen om een showtje neer te zetten. Jammer want dit is voorlopig de laatste keer dat we ze zien, begin januari wordt het stadium gerenoveerd en zijn er geen shows.
In het Bayside stadium werd de laatste show van de avond uitgevoerd, Winterwonderland on Ice. Een kleurrijke schaatsshow die perfect werd neergezet.
Girls met beeldige figuurtjes gaan zo soepeltjes over het ijs, de boys doen er overigens niet voor onder.
Na afloop was een spetterend vuurwerk, helaas geen foto’s, die zijn mislukt. Ik had de vuurwerkstand ingesteld, maar alleen strepen en rook.
We krijgen geen genoeg van de parken, maar soms wil je wel eens heel wat anders. We kozen voor de natuur en kwamen terecht in het Lake Louisa State Park.
Een prachtig park met mooie meren, het was er uitgestorven. We parkeerden de auto en zagen een schildpad, ik liep er op af met de camera en hij nam meteen de benen. Ray kwam eraan en geloof het of niet… turtle liep naar hem toe en vervolgens met hem mee, *smelt*, zo lief.
Het was genieten van de rust en de stilte op deze stralende, koele, kristalheldere dag.
Behalve voor de nieuwe tablet zijn we al een aantal keer naar de Mall en de Loop geweest om te shoppen en het was geen windowshoppen. We moeten dat wel doseren want we hebben nog 11 weken.
Inmiddels is ook de nieuwe televisie geinstalleerd en genieten we met volle teugen van deze villa, alles is nieuw, superschoon en van alle gemakken voorzien.
We hebben nog volop te doen deze week, daarover vertel ik de volgende keer …
vrijdag 13 december 2013
Wat hebben we het druk …
Eerst even een technische mededeling. We gaan nog even terug naar de dag van aankomst en het ophalen van de auto bij National. Het was kennelijk niet geheel duidelijk hoe het ging met de tweede bestuurder, Bij aankomst zijn we, zeer eigenwijs, naar de balie gegaan, daar werd het reserveringsnummer ingegeven, vervolgens draaide de man het computerscherm en vroeg of ik dat was. Al mijn gegevens stonden keurig in het scherm. Hij zei ons dat we hier niet hoefde te zijn en direct naar de garage konden gaan omdat we Emerald waren (Rick, helemaal gelijk). Ik wist echter niet of mijn koppeling, die ik thuis had gedaan, was doorgekomen. Nu blijkt achteraf dus wel. Als de reservering is gekoppeld aan Emerald kun je dus direct naar de garage en een mooie bolide uit de Emerald rij kiezen. Bij de uitgang krijg je het contract, wel even opletten of je die mooie prijs nog krijgt en bij ons was dat geen enkel probleem, Omdat je Emerald bent is je partner een authorized driver en die kan gratis de auto besturen. De rijbewijsgegevens van je partner hoeven niet te worden geregistreerd, noch hoeft het contract mede ondertekend te worden. . Floridagangers die deze week afreizen: piece of cake voor die tweede bestuurder, mits je Emerald lid bent en je boeking daaraan is gekoppeld. Heb je de deal met National en is je boeking niet gekoppeld aan Emerald, dan moet je die kaart diep wegstoppen en voor $ 10,00 per dag een extra driver toevoegen. And that concludes the Emerald-issue.
Inmiddels hebben we onze weg alweer gevonden, de villa is heel prettig, alles is nieuw, het is superschoon en de eigenaar heeft een geweldige managementcompany. We hebben wat problemen met de TV in de huiskamer, die leidt haar eigen leven, een voorbeeld, op een nacht ging die om een uur of 3 uit zichzelf aan, heel fijn. Mike heeft inmiddels twee keer het toestel opnieuw ingesteld, niets helpt. Het is een nagelnieuwe televisie maar de eigenaar heeft besloten dat er een nieuwe moet komen en die is inmiddels besteld. Wat een service.
Yes, ik ben de gelukkige bezitter van een Sony Xperia Z tablet 10,1”, oh wat is die mooi, het is de lichtste tablet op de markt, (voor zolang dat duurt). Binnenkort ga ik hem op mijn gemak installeren
Onze eerste Kerstshow vond plaats in MK. Op een prachtige warme donkere winteravond, stonden we, samen met onze overburen, in ons t-shirt op die ferry die ons naar de Magic Kingdom bracht. In het park is alles feeëriek verlicht het is een waar sprookje Goed gemutst liepen we al babbelend Mainstreet uit en bewonderden Cinderella’s castle.
Ons doel was een riant plekje te vinden waar we van de Electrical Parade konden gaan genieten. Uiteindelijk vonden we een plekje waar we leunend tegen een hekje op de Parade konden wachten. Het was daar dat het sprookje een nachtmerrie werd. Zoveel mensen die op zoek waren naar dat ene plekje dat er niet was, huilende kids, vermoeide ouders, was dit ‘where dreams come through’ Disney? Op het moment dat de parade begon waren er inmiddels zoveel mensen voor ons dat we geen kant meer op konden, het was verstikkend. We hebben het dapper uitgestaan en zijn na afloop van de parade zo snel mogelijk richting de uitgang gegaan. We zagen in Mainstreet de enorme massa die op de straat, binnen de lijnen, op het vuurwerk zaten te wachten. Jammer hier hadden we ons erg op verheugd. Deze foto’s komen van internet:
De volgende dag stond in Epcot de Candlelight Processional op het programma, Om van toegang verzekerd te zijn tot de moet je bij een van de aangesloten restaurants dineren en zoals gezegd wij kozen voor het diner bij Japan Tepan Edo. Het was bijzonder, geweldige bediening en een superkok.
Hij begon met een grapje Santa in voedsel, de baard is van spaghetti, de ogen van uien en hoho van courgette!
We kozen voor een klein voorgerecht, een hoofdgerecht, het dessert lieten we voor wat het was.
We hadden Ton die avond tot kassier gebombardeerd, een goede keuze bleek achteraf. Hij kreeg de rekening en keek ons opeens enigszins wazig aan. Wat bleek, ondanks dat wij a la carte hadden gegeten, want dat was ook mogelijk volgens de geisha, werd ons een arrangementprijs berekend die ongeveer drie keer hoger was dan dat we hadden gegeten. We besloten onze rug recht te houden, glimlachten vriendelijk en Ton zette zwierig zijn handtekening.
Het was achteraan aansluiten bij het theater voor de Processional. Ik kan er kort over zijn, het was zo bijzonder. Wat een geweldige sfeer, prachtig koor, schitterend orkest en Dennis Haysbert vertelde het beroemde verhaal met zijn mooie, warme stem op een sublieme wijze. Genoeg superlatieven? Wat een kippevel event!
Als afsluiter zingt het publiek o.l.v. de dirigent het prachtige ‘silent night’, ontroerend. Wat een ervaring, als je ooit in de gelegenheid bent om dit mee te maken, doen.
Tot slot hebben we genoten van het spetterende afsluitende vuurwerk.
Dit was een onvergetelijke avond!
Gezien mijn zeer matige fotografeer prestaties zijn een aantal foto’s van internet.
maandag 9 december 2013
We zijn er…
Zaterdag was het dan zover, ons vertrek naar Florida, 3 maanden fun and sun. Op Schiphol verliep de incheck probleemloos en liepen we vrolijk naar de gate, de D-gate i.p.v. de gebruikelijke G-pier. Het boarden verliep voorspoedig en al snel zaten we op onze voorkeursplaatsen 19 a en b in die nare Boeing 767.
Een flightattendent was een geboren Hagenaar, hij woonde nu al jaren in Californie. We hebben heel aangenaam als Hagenezen onder elkaar gekletst hij voorzag ons daarbij onophoudelijk van heerlijke glazen wijn (on the house). De vlucht naar Washington had behoorlijk last van tegenwind, soms wel 130 km per uur, hierdoor duurde de vlucht een uur langer.
Op Washinghton was de immigration weer een feestje met zo’n vrolijke jongen, NOT. Het lijkt wel of ze geselecteerd worden op sjachrijn. Hoe lang blijft u? We blijven 3 maanden, antwoordden we vriendelijk, oh heeft u hier een bankrekening. Nou nee, we betalen met credit cards, zo ging het maar door. Uiteindelijk kregen we de stempel en liepen we naar de bagage claim om onze koffers op te halen en meteen weer in te leveren. In de hal heerste complete chaos. Er waren technische problemen met de bagageband en de hal was overvolle met nerveuze passagiers, die allemaal een overstap hadden en geen koffers. Uiteindelijk kwam op 1 band alle bagage van 5 vluchten door elkaar, het was een bijzondere vertoning hoe sommige mensen reageren en niets en niemand ontziend hun bagage proberen te bemachtigen.
Vervolgens door naar de TSA security, waarvan op onze boardingpassen was vermeld dat we pre-screened waren en dus geen schoenen hoefde uit te trekken, riemen konden omblijven, elektronica in de tas kon blijven. Helaas niets van dat alles, gewoon achteraan aansluiten in de gigantische rij met nog heviger gestresste passagiers. Wij begonnen hem ook aardig te knijpen, want in plaats van een tweeenhalf durende overstaptijd was er nog minder dan een uur over. Uiteindelijk waren we goedgekeurd om door te gaan. In de vertrekhal werd meteen gevraagd wat onze bestemming was. Nadat we dit hadden verteld, bleek onze gate werkelijk helemaal aan het andere einde te liggen. U moet heel stevig doorstappen, riep ze. Nou dat hebben we gedaan en om vijf voor vijf (vlucht ging om 5 over 5) kwamen we aan de gate waar niemand meer zat en we meteen konden instappen. De flightattendant hielp ons meteen om de handbagage op te bergen en gaf ons een glaasje water om even op verhaal te komen. Uiteindelijk werd de vlucht me 20 minuten vertraagd door al dit gestuntel.
We hadden lekkere exit seats in de 757 en ik zat in het midden. De Amerikaanse passagier in de stoel naast me was wel heel stevig gebouwd en zat al in Florida outfit, shorts! Door zijn afmetingen hing een deel van zijn lijf over de leuning en zat hij behoorlijk in mijn ‘private space’. Daarbij sloeg hij geregeld een enkel over zijn knie en kreeg ik om beurten een grote harige knie of een grote voet nagenoeg onder mijn neus. Maar ik heb in stilte geleden.
Op Orlando airport begaven we ons naar National voor de auto die we met het inmiddels bekende foutje hadden geboekt. In de garage werden we allervriendelijkst naar de Emerald rij verwezen, we zochten een mooie Dodge uit en reden richting uitgang. Bij de booth wordt dan het contract opgemaakt en ik zette me schrap voor al het gedoe waarover ik van andere Florida gangers had gelezen. Niets van dit alles, we kregen een contract dat tot op de dollar klopte en blij reden we de garage uit. Wij rijden drie maanden in een nagelnieuwe Dodge model 2014 met 500 miles op de teller voor $ 570,—.
Onderweg naar de villa zijn we nog even bij de Walmart binnengewipt voor de eerste boodschappen en daarna kwamen we eindelijk 22.00 uur lokale tijd in Country Creek aan. We waren versleten, hebben een lekker borrel genomen en de koffers gelaten voor wat ze waren. We zijn in slaap gestort, zalige bedden met lakens van Egyptisch katoen, dat is toch zo lekker.
Maar zoals altijd zo’n eerste nacht, erg vroeg wakker. Zondag hebben we koffers uitgepakt en op ons gemak boodschappen gedaan, uren in de Walmart. We gaan ons nu opmaken voor 2 weken kerstshows in de parken.
Abonneren op:
Posts (Atom)