Even geduld...

Soms zit het mee en soms zit het tegen. Nu is het gelukkig alleen de elektronica, het notebook, waarmee ik blog, heeft de geest gegeven. Morgen gaan we even langs Best Buy, de Amerikaanse Mediamarkt, en hopen dat het opgelost kan worden.

Dallas historic district, JFK en meer…

Na een heerlijk uitgebreid ontbijt hebben we de bus downtown Dallas genomen.

Het openbaar vervoer in Dallas kun je overdag veilig nemen, in de avond kun je er beter van wegblijven. Een kaartje kost $ 4,— en je kunt dan de gehele dag onbeperkt van bus, trein en tram gebruik maken. Het doel van  de ochtend was een wandeling door the historic district en daarna naar de Sixth Floor museum at Dealy Plaza.  

Volledig album bekijken

De Sixth floor museum is de zesde verdieping van het Dallas County Administration Building (voorheen de Texas School Book Depository) van waaruit Oswald president Kennedy heeft neergeschoten. De exhibition brengt de gebeurtenissen in beeld en wij vonden het een goed en herkenbaar in beeld gebracht verslag van deze wereldwijd ingrijpende en emotionele gebeurtenis. 

Als je ooit in Dallas bent dan is dit een absolute aanrader. De film die wordt vertoond van het moment van de aanslag en die van de begrafenis zijn heftig en velen houden het niet droog.

Volledig album bekijken

Op de straat zijn dé plekken aangegeven met een wit kruis. Het Dallas verkeer raast er overigens overheen.

Daarna lekker in de zon gelunched om vervolgens een ritje met de oude trolley op St. Paulsstreet te maken.

Onderweg werd out of the blue duidelijk dat de middag een andere invulling zou krijgen dan gedacht.

We belandden namelijk onverwachts op de ER van het Baylor ziekenhuis omdat ik klachten had die grondig onderzocht werden. Na binnenstebuiten te zijn gekeerd kwam in de avond het verlossende woord: you will be discharged, no reason to keep you overnight maaarrr rustig aan en zaken als de marathon lopen … forget it! Nou waren we dat toch al niet van plan dus dat pastte prima. Opgelucht naar het hotel en natuurlijk uitgebreid nagepraat over de uitstekende manier waarop werd omgegaan met opvang, begeleiding en zeer efficiënte aanpak van het totale onderzoekstraject. Wat een emotionele dag, maar geen enkele reden tot ongerustheid, we gaan gewoon door en genieten misschien nog wel meer en intenser. 

Na zo’n heftige dag is er maar één remedie die altijd werkt: shoppen! We zitten dicht bij de Galleria, een shopping mall die in de Top 10 van Amerika staat. Het weer was  regenachtig en koel, we hebben er een fijne relaxte dag van gemaakt. De Art district, de Southfork ranch, we zijn er helaas niet aan toegekomen, misschien aan het einde van de rondreis als we weer in Dallas zijn.

Het is nu weer zonnig en heerlijk warm, later op de ochtend vertrekken we richting San Antonio.

Welcome to the USA, welcome to Texas

Vanmorgen om 6.30 uur hebben we Léonine opgehaald en zijn filevrij naar Schiphol gereden. De Premier balie (United) was leeg en binnen no time waren de koffers gelabelled, hadden we 3 stoelen op rij 16 gekregen en meldden we ons bij de douane. De procedure is sterk vereenvoudigd en selfservice, je gaat poortje door, scant je paspoort, volgt de instructie op het scherm en binnen 10 seconden sta je aan de andere kant. Dit gaat arbeidsplaatsen kosten.  Bij Cafe Amsterdam hebben we  heerlijk ontbeten en daarna natuurlijk even naar de shops waar we een paar superleuke klompen hebben gescoord ;-).

 

Bij de gate was het niet druk, we konden direct door naar de securitycheck en meteen boarden. De instap procedure is sinds de merger gewijzigd, Premier access is nu genummerd,  1K is premier access 1,  business 2, enz. We konden snel snel instappen en zaten rij 16 van de 767 van v/h Continental,  geweldige beenruimte maar aan de andere kant van de bulkhead zit de oven en de afvoer daarvan blaast de cabine in wat een behoorlijke geluidsoverlast geeft.

Het vliegtuig was niet vol omdat een aantal passagiers de aansluiting hadden gemist. De E+ was voor 30% gevuld en achter ons was een lege rij waar we af en toe even languit hebben gelegen. Het eten is absoluut beter dan we van United gewend zijn en het entertainmentsysteem is heerlijk. Keuze uit 164 films, 107 series en sitcoms, 190 muziek cd’s, 21 games en natuurlijk de flightmap. Je komt de tijd zo wel door. We zagen leuke tax free artikelen en we hebben allebei alvast een voorschotje genomen op het serieuze shoppen. Het afrekenen gebeurt uiteraard met de credit card en nu komt het… Léonine heeft haar credit card vergeten! De hilariteit bij de flight attendants was groot, ze deden er nog een schepje bovenop door de shopping mogelijkheden in Texas te roemen. Het komt goed, mijn CC is geduldig en what are friends for…

Het is een lange vlucht naar Houston, 10 1/2 uur. Bij aankomst in Houston direct naar immigrations en daar hebben we TWEE UUR (oke, niet schreeuwen) 2 uur (!)  in de rij gestaan. De meeste passagiers hadden een aansluitende vlucht en niemand heeft die gehaald. Wij hadden twee uur overstaptijd en ook wij misten de aansluiting. De volgende vlucht was een uur later en die hebben we net gehaald. Leuk, een klein prop toestel, we zagen het landingsgestel intrekken en weer uitklappen.

Bij aankomst in Dallas kwamen onze koffers als eerste en namen we de shuttle naar Alamo. Aardige jongen achter de balie, nee we willen geen upgrade, nee hoor geen extra’s, we hebben zorgvuldig ons pakket samengesteld voor de midsize. Hij was niet opdringerig en zonder problemen konden we naar de garage waar een witte Ford hebben uitgezocht met een kenteken uit Louisiana. We hebben een mooie deal, (mannelijk advies!).

De Tom ingesteld en op naar ons hotel. We hebben afgelopen zondag via Priceline de hotels gescoord (wederom op mannelijk advies) en in Dallas hebben we het Sheraton gewonnen. We hebben een heerlijke suite met erg lekkere bedden. Ontbijtbuffet is inbegrepen en parking a $ 28,—per nacht hebben we eraf gekletst. Dit is ons uitzicht vanaf de 12e verdieping:

    

We zitten dus poepchique voor een heel leuk prijsje ;-) . Door deze ervaringen (auto en Priceline) zullen we toch eens vaker mannelijk advies opvolgen ;-).

We gaan nu eerst lekker ontbijten en dan kijken wat we vandaag gaan doen. Oh ja, het hotel zit toch zomaar vlakbij een giga shopping mall, de Galleria van Dallas.

Dallas by night

Het is stralend weer en het wordt vandaag 27 graden!

Texas, the lone star state

Woensdag 18 april vertrekken Léonine en ik weer voor onze gezamenlijk voorjaars vakantie. Na lang zoeken, hebben we de keuze laten vallen op het - als vakantiebestemming - relatief onbekende Texas.

De zoektocht naar de tickets was lastig, aanvankelijk wilden we starten en eindigen in Houston, maar we konden geen ticket onder de 900 euro vinden. We hebben onze zoektocht verlegd naar Dallas v.v. en daar vonden we tickets voor de mooie prijs van net iets boven de 500,— euro. Groot was onze verbazig toen bleek dat we op Houston (!) vlogen en daar  overstappen naar Dallas. We vliegen heen met United en terug met Lufthansa.

Texas is de op één na grootste staat van Amerika (Alaska is de grootste)en alles is er groot. Grote mannen dragen grote hoeden, rijden in grote (vracht)wagens, eten grote biefstukken en praten over grote geldsommen van grote ranches of grote olievelden.*

Ook de afstanden zijn groot zodat we vooraf goed moesten nadenken over de route, wat willen we zien maar ook waar kun je luieren, shoppen en alle dingen waar we altijd zoveel plezier aan beleven.

Dallas

We beginnen in Dallas, we bezoeken o.a. de exhibition over President J.F. Kennedy die in Dallas werd vermoord. Mogelijk rijden we naar de Southfork ranch, waar jaren geleden de beroemde TV serie werd opgenomen. 

Vervolgens bezoeken we Austin, de hoofdstad van Texas en Live musical capitol of the world.

Austin

Hierna reizen we door naar San Antonio, hier heeft de beroemde battle of the Alamo plaatsgevonden.

San Antonio

Na San Antonio rijden we naar Corpus Christi aan de Golf van Mexico. In de haven ligt de USS Lexington, museum on the Bay.

Corpus Christi

Vervolgens via de kustweg naar Galveston.

Galveston

Hier blijven we wat langer en deze plaats is ook de uitvalsbasis voor Houston.

Houston is een mooie, moderne en bruisende stad waar veel te zien en te doen is. The health museum, Space center Houston, Moody gardens enz. Opmerkelijk: de burgemeester van Houston, Annise Parker, is openlijk gay, haar overwinning in 2009 was een ware revolutie in het conservatieve Texas.

Houston

Na 16 dagen verlaten we Houston/Galveston en reizen we terug naar  Dallas voor de terugreis naar Nederland. 

We kijken erg uit naar deze rondreis en zullen proberen regelmatig updates te plaatsen. We hopen dat je zin hebt om mee te lezen!

*vrij naar Nelles guide USA

Alle foto’s van internet

De thuisreis en een terugblik

Aan alles komt een einde zo ook aan deze 7 weken Florida. Donderdagmiddag hebben we koffers ingepakt en het gewicht zo goed mogelijk verdeeld.
Donderdagavond hebben we met een heerlijk dineetje afscheid hartelijk genomen van Rudy en Anna. Ray heeft heel wat fishingtripjes met Rudy ondernomen. Het was buitengewoon gezellig en de afspraken voor de volgende winter staan al.

Vrijdagochtend zijn we rustig naar de luchthaven gereden, de koffers bleken keurig onder de 23 kg per stuk, dus geen genante overpak sessies in de hal. De vlucht naar Chicago had een uur vertraging, maar gezien de overstaptijd maakten we ons niet zo druk.
In Chicago waren we binnen een mum van tijd bij de gate voor het vertrek naar Amsterdam. We konden echter onze ogen niet geloven, slechts een handjevol passagiers aan de gate. Het boarden begon heel snel en het ritueel, 1k, first, business werd afgewerkt en vervolgens zei de beste man ‘the rest of the passengers can board now’. We zaten met ca. 30 passagiers in E+ en E samen.
Het bleek dat de vlucht vanuit Denver wegens sneeuw was gecancelled en die passagiers stonden geboekt op deze vlucht naar Amsterdam.
We hadden allemaal twee of drie stoelen en wij hebben heerlijk languit op 3 stoelen, met 3 kussentjes en 3 dekentjes gelegen, het was muisstil. Helaas wel behoorlijke tubulentie, zelfs zodanig dat de flight attendants moesten gaan zitten.
Het eten hebben we nog nooit zo slecht meegemaakt, maar what’s new, telkens als we denken dat het niet slechter kan, vinden ze er wel weer wat op bij United, creatief stel daar hoor. We hebben het aan ons voorbij laten gaan, evenals het zo bekende ontbijt.

In Amsterdam was het wegens de weersomstandigheden chaotisch, we hebben ca. een half uur gecirkeld voordat we konden landen. Vervolgens bleek er geen gate vrij te zijn en stonden we nog zo’n 20 minuten op de tarmac voordat we naar de gate konden.

De koffers hadden ook geen haast en helemaal gaar liepen we naar de uitgang.
Op het moment dat we door de groene ‘niets aan te geven’ uitgang liepen keek een douane beambte ons aan en riep ons apart, he nee, hier hadden we dus echt geen zin in. De beste man vroeg waar we waren geweest en of we ‘nog wat hadden gekocht’. De Acer zat in de handbagage en het leek wel of hij door de tas heen kon kijken. Ik besloot open kaart te spelen en vertelde dat we een tablet hadden gekocht, ‘hoe interessant, mag ik die eens zien’ en ‘wat heeft deze gekost’. Ik noemde de prijs en hij vond het een mooie deal !? Of we verder nog wat hadden aangeschaft, ik gaf aan dat we kleding enz. hadden gekocht maar dat we per persoon zeker niet boven de 450,- euro uitkwamen. Hij wenste ons een fijne dag en richtte zich op een volgend slachtoffer.
Léonine stond ons op te wachten en nadat we de 4 koffers in haar auto hadden gepropt konden we eindelijk huiswaarts. Wat een plaatje onderweg, het sneeuwlandschap en aangevroren mist op de bomen, fantastisch, maar oh wat koud.
De zeven weken zijn voorbij gevlogen, we hebben enorm geluk gehad met het weer en hebben met volle teugen genoten.
De vijf weken in de villa waren geweldig en de twee weken op Cane Island achteraf ook. Het zijn mooie condo’s met alles dr’op en dr’aan, je hebt een prima deal. We hebben het daar uitstekend naar ons zin gehad. Het stukje 192 bij Cane Island is erg gezellig, het is er levendig en er zijn veel restaurants e.d.

                           

Gedurende deze vakantie hebben we maar liefst 3 huurauto’s gereden, nummer 1 ging bijna in de hens, nummer 2 vonden we een onelegante grote bus en nummer 3, de nagelnieuwe Dodge Charger, was een droom auto, hier hebben we heel wat fijne miles in gereden.

De benzineprijs zagen we stijgen van $ 3,34 (per gallon) bij aankomst tot $ 3,57 nu, nog niet veel voor Nederlandse begrippen maar de Amerikanen klagen steen en been.
Inmiddels zijn we een aantal dagen thuis en koesteren de mooie herinneringen terwijl we uitkijken over het ijskoude zonnige winterlandschap van Ypenburg.

De plannen voor de volgende winter zijn min of meer concreet.
Maar eerst zullen Léonine en ik in het voorjaar nog een trip ondernemen, we weten nog niet precies waar naartoe, maar dat we de plas overgaan is zeker.
Graag wil ik alle lezers, volgers, facebookers en twitteraars of je nu wel of geen berichtje achterliet, hartelijk bedanken voor je belangstelling, we hebben dat erg gewaardeerd.

Appeltaart, Coral Cay, zonnen en bijna inpakken…

Vanmorgen merkten we een forse branducht buiten, dat bleek de stank van de wildfires te zijn. Die breiden zich nog steeds uit.

In de loop van de ochtend hebben we koffie gedronken bij Ina en Arjan, Ina had een geweldige appeltaart gebakken waarvan we van hebben gesmuld.  Grappig om in deze setting terug te zijn in de villa waar we vijf weken hebben verbleven. Na de laatste nieuwtjes te hebben uitgewisseld zijn we vertrokken naar Coral Cay. Zij hebben daar sinds een paar maanden een townhome en die wilden we heel graag zien. Inmiddels hebben een aantal forummers dit huis gehuurd en daarom, ter verhoging van de voorpret, een paar foto’s.

De ligging is vijf minuten van Country Creek vandaan aan de andere kant van de 192. Coral Cay is een gated community, met een prachtige receptie en een clubhuis met een heuse (huis) bios en een poolroom.

Op de begane grond de living en keuken, een slaap- en

badkamer, een kleine lanai met een jacuzzi!

De  masterbed- en –bathroom zijn op de eerste verdieping. Helaas heb ik daar geen foto’s van gemaakt.

Lekker zwembad waarin slechts één (1) persoon zwom, rond de pool zijn ligbedden etc.

Degenen die binnenkort naar Coral Cay afreizen zullen het hier prima naar hun zin hebben.

In de middag is Ray weer met zijn Amerikaanse maatje naar Lake Toho vertrokken voor de laatste visexpeditie deze vakantie en ik heerlijk naar de pool met een boek. Maar, nog niet meegemaakt, alle stoelen en ligbedden waren bezet, de drukte begint op gang te komen. Gelukkig vertrokken twee mensen zodat ik heerlijk heb kunnen lezen en zonnen.

Morgen is dan echt de laatste dag en dat zal weer een ‘rommeldagje’ worden. Koffers pakken, jippie, inchecken en wat verder op zo’n laatste dag moet gebeuren.

We gaan ‘s avonds uit eten met de Amerikaanse kennissen en dan is het gedaan.

Wat zijn die 7 weken voorbij gevlogen en wat hebben we genoten en ook enorm geluk gehad met het fantastische weer. We kijken niet uit naar zo’n 40 graden temperatuursverschil zaterdagochtend :-( .

Het volgende blog komt vanuit Nederland, morgen zal het er niet meer van komen.

Voor nu: groeten uit zonnig Florida!

All eyes on Florida

Allereerst wil ik je bedanken voor alle reacties, het is en blijft erg leuk om die ‘s morgens als eerste te lezen en het is een stimulans om het blog bij te houden.

@Michael: goed geraden, in de toekomst staat geschreven dat we hier nog heel vaak gaan genieten ;-).

Eerst even wat rechtzetten. Toen ik het stukje over Epcot schreef hoorde ik op de televisie veel over de Oscar uitreiking, ik ging er vanuit dat het diezelfde avond zou zijn, nou nee, foutje, de uitreiking is pas op 26 februari. We willen er graag op wachten maar helaas dan zitten we waarschijnlijk de Elfstedentocht te kijken.  De weers-berichten uit Nederland klinken ons als horror in de oren.

We hebben zelfs geprobeerd om ons verblijf te verlengen, de vliegreis was geen enkel probleem maar Cane Island en andere accommodaties zijn volledig volgeboekt. De snowbirds (gepensioneerde overwinteraars) strijken in grote getale neer in Florida en dat drijft ook meteen de prijzen op als je al iets kunt vinden. Zo komt het dat wij vrijdag gewoon naar Nederland vliegen. :-(

Wifi heeft het inmiddels opgegeven, op de e-reader en tablet staat dat je verbonden bent maar we krijgen geen verbinding.  Het lijkt Ziggo wel op één van hun mindere dagen. Gelukkig werkt het kabeltje perfect op de notebook. Maar… inmiddels een ander unsecured netwerk gevonden dus we gaan weer vrolijk verder.

Het weer is nog steeds fantastisch, ongewoon voor deze tijd van het jaar. Door de wind en lage humidity zijn er echter 27! wildfires in Central Florida.

Verder is Florida in de ban van de voor-verkiezingen, de republikeinen gaan naar de stembus om hun voorkeur uit te spreken voor de uitdager van President Obama, op de TV hoor je weinig anders. Het thema vandaag op CNN was dan ook ‘all eyes on Florida’. In de commercials gooien de kandidaten een dirt over elkaar uit, niet te geloven. 

We hebben ook weer gezellig bijgekletst met Ina en Arjan en woensdag gaan we hun nieuwe townhome in Coral Cay bekijken. 

Aan het eind van de middag zijn we voor de laatste keer deze vakantie naar Seaworld gereden, we wilden persé de Shamu show nog eens zien. We gingen voor de show van 17.30 uur, dat is een aanrader, het stadium was half gevuld en we hadden prima seats. Omdat ik er geen genoeg van krijg,  nog éénmaal een fotoserie van deze prachtige dieren.

  

De show eindigt om 18.00 uur en dan sluit in deze tijd van het jaar ook het park.

In de sunset van Florida reden we, lekker nababbelend, huiswaarts waar ik op de I4 werkelijk bijna een ongeluk veroorzaakte, ik verwisselde van rijbaan, keurig naar de linkerbaan, richtingaanwijzer uit, maar waar de andere auto vandaan kwam, geen idee, ik heb hem stomweg niet gezien. Gelukkig is het goed afgelopen.

We hebben ‘thuis’ gegeten en een borrel voor de schrik genomen.