Een extra trip in oktober

De afgelopen maanden zijn velen weer de oceaan over geweest en de blogs van de vakantievierders waren heerlijk om te lezen. Maar het ging ook kriebelen, de volgende trip met hubby is in december en dat duurt nog even.

Leonine vond eigenlijk dat we best nog een tripje tussendoor konden maken en daar was geen overredingskracht voor nodig.

Dat het een stedentrip moest worden was een no brainer, Chicago vorig jaar en DC in het voorjaar waren geweldig. Met de kaart van de USA op schoot zijn we op zoek gegaan naar een interessante stad in Amerika die we nog niet hebben bezocht. Dat werd toch wat lastig, we wilden voor een week niet meer dan maximaal 7 uur tijdverschil.

Na lang zoeken en dubben hebben we besloten dit keer een andere keuze te maken en gaan we naar … Canada, Toronto om precies te zijn.

Toronto heeft genoeg te bieden, er is veel te zien en te doen.

Op een uurtje (trein) rijden liggen de Niagara watervallen die we zeker gaan bezoeken.

De beroemde CN Tower

Zoekend naar accommodatie viel het ons op dat veel mooie condo’s voor een week te huur waren. We houden van ruimte en self-catering dus we besloten bij de diverse aanbieders een prijs op te vragen.

Op al onze aanvragen kregen we nul op het request, fully booked, jaja.

Uiteindelijk hebben we via Priceline het Delta Chelsea hotel gewonnen. We zijn er blij mee.

       

                    

    

Het blijkt wel het grootste hotel van Canada te zijn met 1590 kamers. De ligging is heel centraal en vlakbij de metro. Zoals altijd zullen we gebruik maken van het openbaar vervoer en de benenwagen.

We vliegen met Air Canada op 7 oktober heen en op 16 oktober zijn we weer terug in Nederland.

                             

We kijken er naar uit!

Alle foto’s van internet

Een stranddag en de thuisreis

Vrijdag hadden we ingepland om aan ons kleurtje te werken en waar kun je dat beter doen dan aan het parelwitte strand Bradenton. In de villa waren stoeltjes, parasol en koelbox aanwezig. De koelbox werd gevuld met gezonde boterhammen en genoeg te drinken. Een paar boeken erbij en op weg.  In Bradenton heb je de public beach met een groot parkeerterrein maar als iets doorrijdt dan heb je voldoende plekken waar je de auto kunt parkeren. Voordeel is dan dat je een heel nagenoeg leeg strand tot je beschikking hebt. Het was overigens geen pretje om als pakezels door het mulle, hete zand te banjeren, we hebben ons dan ook maar heel snel geinstalleerd.

               

De temperatuur van het zeewater was heerlijk, warm maar toch verkoelend.

We hadden een beetje het idee van een schoolreisje, we zaten nog maar net of we wilden een boterhammetje! Had het bammetje in mijn hand en uit het niets kwam een zeemeeuw die een groot stuk van mijn Publix brood met zijn grote snavel weghapte. Dat was schrikken, je realiseert je niet wat er op dat moment gebeurt. Later herhaalde dit zich bij een groepje jonge Amerikanen, hilariteit alom.

                      

Wat een prachtig strand en een kristal heldere Gulf van Mexico, alsof er nooit een oilspill is geweest.

Die Floridiaanse zon is heel fel en dan de weerkaatsing op het witte zand maakt het effect nog wat heftiger. Halverwege de middag zijn we van het strand gegaan want we wilden ons nog even lekker laten verwennen bij de pedi- manicure. Ondanks het smeren en schuilen onder de parasol waren we toch verbrand, maar het kleurtje was in ieder geval gelukt.

Na de verwensessie bij nailstudio was het feestje bijna over en moest aan de terugreis worden gedacht.

In de villa de restjes opgemaakt, de koffers gepakt en nog wat laatste wijntjes gedronken, die fles moest tenslotte leeg nietwaar.

Zaterdagochtend togen we richting Tampa airport, over mijn favoriete brug de Sunshine skyway, ben er iedere keer weer van onder de indruk.

                    

foto van internet

Het was rustig op de luchthaven en voor de vlucht naar Washington kregen we first class seats 1a en 2b. De vlucht was overvol en er werden vrijwilligers gevraagd om een latere vlucht te nemen. No way!

Het was een buitengewoon gezellige vlucht, heerlijk eten en drinken. Leonine zat naast de vice president van Walt Disney on Ice. De ladies hadden een uitermate interessant gesprek en erg veel plezier. Zelfs business cards werden uitgewisseld!

Mijn buurvrouw was een 82-jarige Amerikaanse dame die naar Amsterdam ging om van daaruit een cruise te maken. Zoon en schoondochter waren al in Amsterdam. Nadat ik haar had geholpen haar jas aan te doen, uit te doen en toch maar weer aan want ‘het was frisjes’, toonde ze me een tijdschrift met daarin een foto van 2 katten en ze vertelde dat deze zo op die van haar leken. Ze woonde in Sun city in Florida en was daar heel gelukkig. Haar man was 3 jaar geleden overleden en haar zoon en schoondochter wilden nu dat ze bij hen zou komen wonen in Cleveland, Ohio zodat ze voor haar konden zorgen. Maar haar katten konden niet mee omdat zij een hond hadden. Eigenlijk wilde ze Florida helemaal niet uit, ze woonde er al 52 jaar. In Ohio was het koud en ze vermoedde dat ze dan nooit meer buiten zou komen. Wat een triest verhaal. Het was een leuke dame met twinkeloogjes, een gezellige knot met daarin een mooie witte strik. Gedurende de vlucht dronk ze 4 koppen zwarte koffie met Bailey’s, dat was tegen de kou, zei ze!  Ik vraag me af of ze echt naar Ohio gaat verhuizen.

De vlucht van Tampa naar Washington was vertraagd en in Washington moeten we van het ene uiterste van de concours naar het andere uiterste  lopen. Het boarden was al begonnen, we konden zo instappen. De vlucht van Washington naar Amsterdam was zoals gewoonlijk, zure flight attendants, chicken of pasta waarvan de pasta echt verbrand tegen het plastic zat geplakt en warme witte wijn. Gelukkig hadden we wind mee en waren we binnen 7 uur de plas over. Het ‘ontbijt’ lieten we voor wat het was. Een broodje zaagsel en een bakje chemische yoghurt.

                    

                             Foto van internet

Hubby stond ons op te wachten en de A4 was leeg op zaterdagochtend zodat we om 8.30 uur thuis waren.

We kunnen terugkijken op weer een supervakantie met toch als hoogtepunt het bezoek aan het Witte Huis. Maar ook Capitol Hill en Arlington zijn heel bijzonder en een absolute aanrader.

In Miami hebben we genoten van de boot- en bustour, Little Havanna en het bruisende leven in South Beach.

Aan de Gulfcoast was het zoals altijd buitengewoon relaxed, we hebben gelezen, lui in de zon gelegen, geshopt, gelachen, heerlijk gegeten en gedronken enz. enz. Fijne villa met veel ruimte en alles aanwezig.

Ik wil graag iedereen bedanken voor het meelezen en de leuke reacties, ook namens Leonine, het is heerlijk om die ‘s morgens als eerste te bekijken. 

De volgende Florida reis staat gepland, op 16 december gaan hubby en ik weer richting Orlando. Dat wordt voor ons een bijzondere reis, daar zal ik later dit jaar op terugkomen.

De komende tijd gaan velen weer de plas over en ga ik van jullie verhalen genieten.

Iedereen een heel fijne vakantie!

Siesta Key en meer…

Allereerst een reactie op de reactie van Mattrob vanwege een verkeerde weergave van de omrekening kilometers --> miles: nu begrijpen we waarom iedereen naar ons toeterde en ons boos inhaalde ;-) .

@Jessica: hotel Casablanca is niet zo geweldig, de ligging is goed, op het strand, afstand met de auto naar South beach is 10 minuten. De kamers hebben 2 2=persoonsbedden, een kitchenette en een soort eethoek, dus ruimte genoeg, maar het hotel is wat verwaarloosd. Uitsluitend valetparking a $ 17,— per dag.

Het is nog steeds fantastisch weer, het wordt wel warmer maar de humidty blijft laag zodat het heel aangenaam is.

Vandaag hebben we na ons ochtendritueel en de poolsessie een rit gemaakt via Bradenton beach, Holmes Beach naar Siesta Key. Wat een fantastische parelwitte stranden en heel rustig.

We passeerden geweldige mansions, in dit prachtige stukje Florida wonen kennelijk de zeer gefortuneerden.

Sarasota en omgeving is de moeite van een bezoek waard. Op de boulevard staat dit metershoge unconditional surrender kiss statue, een matroos die een verpleegkundige kust, symbool voor het einde van de 2e wereld oorlog. Het beeld en de symboliek zijn nogal omstreden. Toch leuk om te zien.

foto van internet

Inmiddels was het ver na lunchtijd en zijn we neergestreken bij een gezellig tentje in Siesta Key waar we heerlijk buiten hebben gegeten.

Morgen is ons laatste dag, we hebben grote beachplannen, het bruin moet nog een forse boost krijgen.

 

Morgen laten we ons na het strand nog heerlijk verwennen bij de mani- en pedicure zodat de nagels er in ieder geval goed uitzien. In de avond volgt het pakken van de koffers.  Het was een fantastische vakantie met veel aktie in Washington en Miami en nu het heerlijke relaxen aan die geweldige Gulfcoast.

Zaterdag vliegen we vanaf Tampa weer terug naar Nederland en zondag staan we weer op Schiphol.

Omdat we moeten pakken en nog willen genieten van een uitgebreide maaltijd met een fijn glas wijn komt het volgende verslag uit Nederland. We hebben gezien dat het zondagochtend 14 graden is. Dat wordt wennen.

Sleeze and dirt …

De afgelopen twee dagen staan de tv-zenders bol van het laatste ‘hot’ news: de scheiding van Arnold S. en Maria Sh. Wij hebben net onze carbage – keurig gescheiden – aan de straat gezet maar gelukkig zonder enige media coverage. Het is bepaald een circus, de scheiding van dit echtpaar. Ze verzoeken vooral om terughoudendheid van de pers maar het lijkt er op alsof ze die zelf wél zoeken. Maria Sh. staat waarschijnlijk centraal

in de laatste uitzending van de Oprah W-show. En die show is bepaald een fenomeen op zich!

Wij houden ons bezig met andere fenomenen zoals het (terug-)vinden van het allerlekkerste ijs dat we ooit bij een ‘suup’ –Publix, Winndixie, Sweetbay – hadden gekocht. Het bleek Premium vanilla with chocolate chips and cookie dough van Publix te zijn (na raadpleging van de oude blog van Sonja). Héérlijk: een absoluut fenomeen en aanrader. Net als onze ontbijten, (soms) lunches en (meestal) diners in de villa’s waar we verblijven. ‘Buiten de deur eten’ is leuk en easy maar zelf aan de slag is minstens zo leuk (en gezond?). Onze borrelhapjes zijn bepaald ook een fenomeen, naast onze home made ontbijten (Son), poolside lunches (Léo) en in-house diners( combi); we snappen dat jullie ons op ons woord moeten geloven;-)! Gisteren hebben we genoten van een heerlijke dag ‘by the pool’. Fenomeen: we moesten niets en mochten van alles. That’s life! Nog wel ff geshopt einde middag en tickets voor de Lottery   gescoord – want je weet maar nooit …. Vanmorgen weer een rustige start. Vroeg in de middag naar Ellenton Premium Outlets. De nodige miles in de benen en –uiteindelijk – bij Hilfiger gescoord. Nieuw fenomeen: the outlets aren’t what they used to be, als je het ons vraagt. Weer ‘thuis’ en na ons diner was dit het dessert samen met een paar bolletjes ‘Premium vanilla with chocolate chips and cookie dough’. Het vervolg sleeze and dirt zal voor een groot gedeelte ongetwijfeld gericht zijn op de nieuwe presidentsverkiezingen in 2012. Het begin is er …

Sarasota

 

We zijn blij dat we internetverbinding hebben, het is toch wel afzien als je dat moet ontberen. Alhoewel het ook een andere kant heeft. Onze voorlaatste update hebben we geplaatst bij Mac Donald en daar onze eerste Mac Flurry gegeten. De jongen vroeg ons welke smaak we wilden: ‘oreoememsorreesins’, we hadden geen idee waar hij het over had. Hij heeft het een aantal malen moeten herhalen totdat we begrepen dat we konden kiezen uit: Oreo, M&M’s or raisins. Lekker hoor zo’n caloriebom.

We blijven nu ook op de hoogte van het breaking news in Nederland: de drie J’s gaan niet naar het songfestival.

In Amerika blijft het news maar doorkomen: Donald Trump stelt zich toch niet verkiesbaar voor het presidentschap (opluchting). De IMF baas Strauss Kahn heeft kennelijk zijn driften niet kunnen beheersen en wilde zich uitleven op een kamermeisje.

Gisteren was de lancering van de Endavour, we hebben natuurlijk gekeken en hebben ook buiten de (hier onbewolkte) hemel afgespeurd, helaas niets gezien.

De villa heeft telefoon, we worden regelmatig gebeld met ondefinieerbare aanbiedingen. Het meest vreemde telefoontje was de vraag of we een donkey konden stallen voor 100 dollar?? Het wordt tijd dat ze een ‘belmeniet’ systeem invoeren,

Onze huurauto heeft een snelheidsmeter in kilometers, we zijn dus vaak aan het rekenen, hoe hard rijden we nu, xx x 1.6, vreemd hoor. De autoradio heeft een display met Duitse tekst, we kijken er zo min mogelijk naar. Nee, zowel de snelheidsmeter als de radio zijn niet om te zetten.

Op de TV hebben we gekeken naar The Voice, de twee allerlaatste afleveringen van Desperate housewives en Dancing with the stars.

Het weer is geweldig, we hebben koufront met heerlijke temperaturen, 26 graden en een lage humidity.

We hebben het Ringling museum in Sarasota bezocht, dit is een echte aanrader. Een prachtig in Venetiaanse stijl opgetrokken estate met prachtige schilderijen en andere kunstwerken.

Een fantastische rozentuin.

Je kunt hier een paar uur goed vertoeven.

Vervolgens door naar Lido beach, Armands circle, waar we heerlijk hebben gelunched. De shops zijn heel exclusief, je hebt er een platinum credit card nodig.

Via de Mall en de Walmart zijn we teruggereden naar de villa waar Léonine heerlijk, gezond heeft gekookt en we daarna lui naar de TV hebben gekeken.

Shopping en sightseeing

We hebben WiFi! en kunnen dus onbeperkt aan de slag met blog en google en whatever.

Na een ‘rustdag’ gaan we meestal voor een (meer) actieve dag die deze keer bestond uit het verkennen van een voor onze nieuwe omgeving. Zowel qua bezienswaardigheden als qua natuur en natuurlijk shopping ;-)! En dat laatste als eerste; we hebben nog geen mall met ons bezoek verblijd. Geen camera’s mee en dat bleek later een beetje dom ….. In de de Soto Mall waren wij ‘in the mood’ maar de shops helaas niet. Dus door naar Anna Maria Island – dat zo bleek haar 100-jarig bestaan viert. (Uiteraard foto internet, haha!) Met de nodige festiviteiten en gezellig druk. Kleurige, fleurige huizen – laagbouw! – waarvan er de nodige te koop staan. We zouden zo maar verleid kunnen worden. Dat werden we zeker door een eethuisje op een pier in de zee. Ons late lunchadres besloten we. Heerlijke lunch in aanwezigheid van manatees (met dank aan internet) zwemmend, nou ja ze bewogen zich voort, rond dit prima adres. Inderdaad, camera was leuk geweest. Dit Island is een bezoek van een hele dag zeker waard dus hier komen we terug. Helaas diende de beloofde weeromslag zich later in de middag aan dus een alternatief programma: tweede shoppoging. De forecast klopte: een echt stevige isolated thunderstorm. Buiten én binnen! Lekker gescoord mogen we wel zeggen. Na de Publix – onze favoriete supermarkt – met ‘wagen volgeladen’ op weg naar huis. We hebben we Amerikaanse economie weer een kleine injectie gegeven. De weersverwachting voor morgen: zonnig en circa 29 graden. Een ‘rustdag’ dus en waarschijnlijk weinig te melden.

Rust, rust, rust ...

Omdat we het enorm druk hebben met vakantie vieren lopen we hopeloos achter met het blog, maar we gaan een nu een inhaalslag maken. Donderdagochtend zijn we vertrokken richting Bradenton. We beschikken nog steeds niet over een TomTom noch Sunpass. Het was dus een uitdaging om de onbemande tollwegen te vermijden en met de kaart in de hand op de I75 te komen. Het lukte probleemloos en we koersten al snel over Alligator alley. Degenen die deze weg al hebben gereden weten dat dit saaiheid troef is, kaarsrechte weg door de Everglades. Niets te zien en aan beide kanten hekken zodat de alligators de snelweg niet op kunnen kruipen. Als je dit blog leest tijdens het ontbijt of terwijl je lekker aan het snoepen bent, dan even niet verder lezen. Op een gegeven moment hoorden we ‘plop’ tegen de voorruit en dat versnelde in een onafgebroken ‘geplop’. Dit bleken grote zwermen zwarte insecten te zijn die te pletter sloegen tegen de voorruit. Omdat het zo warm is verdroogt dat ook meteen, dus het water van de ruitensproeier hielp niet, integendeel. Op het moment dat we de Alley verlieten zijn we zo snel mogelijk gaan tanken zodat we ook meteen de voorruit konden schoonmaken. Het was een slagveld, je kon er nauwelijks doorheen kijken, over de bumper en koplampen zal ik het maar niet hebben. Op het moment dat we met het emmertje water aan de slag wilden gaan, riep een Amerikaan lachend: ‘ladies, you need a scraper for that’.  We hebben het maar laten zitten en vervolgenden onze weg naar de villa.
De villa is mooi,  4 slaapkamers, 3 badkamers, 2 huiskamers, lekkere pool, alles erop en eraan.
                                                                            

Behalve één heel belangrijk item: Wifi.  De villa beschikt niet over wifi en dat is een forse tegenvaller. Op de site wordt gemeld dat het aanwezig is, daar hebben we uiteraard ook op geselecteerd. We willen bloggen, reacties lezen, mailen met het thuisfront enz.  We hebben contact opgenomen met de eigenaar maar nog geen reactie ontvangen. We gaan niet verklappen hoe we onze blogs (via Livewriter) het www opsturen. Misschien heb je een idee, maar het is wel zeer tegen ons principes.
‘s Middags hebben we bij de Walmart de nodige inkopen gedaan zodat de koelkast tot de nok toe is gevuld met veel verse gezonde dingen maar ook heel ongezonde caloriebommen waar we vreselijk van gaan genieten.
Na al het gesjouw in DC en Miami is het heerlijk om relaxt in een villa te genieten. We hebben 6 dagen uit koffers geleefd en nu hangt alles zo voor het pakken in de inloopkasten.
Vrijdag hadden we wilde plannen, daar is niets van terechtgekomen. Het is een ultieme luierdag geworden, hangend bij de pool, lezen, zonnen, eten, zwemmen, gewoon helemaal niets, heerlijk.