Chicago here we come!

In de laatste week van onze vakantie in Orlando kwamen Léonine en ik tot de conclusie dat het toch wel heel lang zou duren tot de volgende reis.

We zijn toen gaan bedenken wat we nog zouden kunnen doen in het najaar.

Wel, we hebben enige tijd geleden geboekt, we gaan 8 dagen naar 

CHICAGO

                      

Na enig gepuzzel hebben we tickets gevonden, vliegen uiteraard met United, (die miles hè). Oh wat lijkt ons dat heerlijk, aankomen in Chicago en dan niet naar de volgende gate maar naar het hotel. We hebben gekozen voor het Allerton Hotel gelegen aan de Magnificent Mile, down town Chicago.

                                       

Wat een prijzen als je gewend bent aan Florida!

Een volgende reis wordt Priceline in stelling gebracht, RJ van het Florum heeft aangeboden ons wegwijs te maken en dat aanbod nemen we graag aan. (De tickets zijn er zelfs al maar eerst Chicago).

Op onze aankomstdag vindt in het Millennium Park een Country Music Festival plaats, dat gaan we in ieder geval bezoeken.

In Chicago kent men het fenomeen meet a greeter, dat zijn locals die toeristen gratis hun stad laten zien. Je kunt aangeven welk deel van de stad je voorkeur heeft. Je kunt gaan wandelen of met openbaar vervoer, erg prettig dat je dit kunt overleggen. Je kunt je aanmelden op de site en je afspraken maken. Lijkt ons top!

                         

 

In Chicago kun je een Segway tour doen en dat lijkt ons helemaal te gek. We vragen ons af of het moeilijk is die dingen te berijden, uit de informatie op de site lijkt het mee te vallen, maar ja ze dragen wel helmen. 

                              

Oktober schijnt een goede tijd van het jaar te zijn de temperaturen zijn redelijk, de humidity is normaal en met geluk kunnen we genieten van de Indian summer in al zijn kleuren.

We gaan ons nog verder orienteren op de aktiviteiten en genieten van de voorpret.

Alle foto’s van Internet.

Het is weer voorbij

We zijn weer thuis, de vlucht is in tegenstelling tot de heenreis vlekkeloos verlopen. Vrijdagmorgen was de balie op Tampa airport leeg, we konden meteen de koffers afgeven, ohh wonder, geen overgewicht. Meteen door naar security, ook daar geen wachtrijen. Tampa vind ik persoonlijk een fijne luchthaven, het is er ruim, vriendelijk en meestal niet zo druk. Nog een laatste Starbucks gedronken, iets gegeten en op tijd vertrokken.

By the way, goed nieuws voor de Starbucks fans, er is een nieuwe smaak:

                       

Bij het opstijgen in Tampa heb je zo’n prachtig zicht op de Gulf en de Bay en de lange verbindingsbruggen, die aanblik maakt me altijd wat weemoedig. Het was helaas te heiig voor een goede foto, dus we zullen het met een matig exemplaar moeten doen:

               

De temperatuur op vlucht naar Tampa was zo laag, het was ijs- en ijskoud, alles wat we bij ons hadden werd aangetrokken, dekentjes werden niet verstrekt, daar zit je dan met je bruine kippen-velletje te klappertanden. Uiteindelijk werd de temperatuur iets bijgesteld, maar man o man wat was het koud.

In Washington was het een gekkenhuis, maar ja daar is het altijd druk. Bij de gate zat een groot gezelschap senioren die kennelijk samen een rondreis hadden gemaakt. Ze waren elkaar alvast gedag aan het zeggen, met handdrukken, soms met drie klapzoenen en onveranderd met de kreet: ‘bedankt voor de gezelligheid’, sommigen zagen er absoluut niet gezellig uit maar waarschijnlijk was dat tijdens de reis anders. Het boarden van de vlucht naar Amsterdam verliep rommelig, maar toch op tijd kunnen vertrekken. Rustige vlucht en om 6.45 uur geland, 15 minuten! getaxied. Bij de douane was het bijzonder druk, de mensen stonden tot op de trap. Er was net een toestel uit Singapore geland. We hebben lang op de koffers moeten wachten. De groep senioren greep deze gelegenheid aan en bedankten elkaar opnieuw voor de ‘gezelligheid’, zal een bijzondere reis geweest zijn, maar ze hadden het kennelijk erg leuk gehad en dat is het belangrijkste.

De douanecontrole was intensief, veel koffers moesten open.

Wij hadden grootse plannen om 2 dagen naar Miami te gaan, de weersvoorspellingen waren echter niet al te best en als we gingen wilden we uiteraard het meeste eruit halen. Daarnaast hadden we het erg naar ons zin in Davenport en viel er nog genoeg in de omgeving te doen. Maar het belangrijkste tijdens onze vakanties is altijd: ‘alles mag, niets moet’. We ‘moesten’ niet naar Miami en hebben het dus laten vallen, dat komt nog wel eens.

Nog even terug naar de vreselijke vlucht van Washington naar Tampa op 14 mei. We kregen van United een mail (geen standaardmail) waarin de details van het oponthoud van de vlucht werden beschreven en hoezeer ze dat speet, we kregen als compensatie 7000 miles, leuk meegenomen.

Kerstmis en oud en nieuw vieren mijn man en ik in Florida, maar of ik zo lang kan wachten om weer naar Amerika te gaan is twijfelachtig. De reizen die Léonine en ik samen maken zijn wel heel speciaal en we zijn heel sneaky aan het onderzoeken of in het najaar nog iets mogelijk is, geen Florida, maar een citytrip, nee geen New York. We laten het nog weten.

Voor nu wordt het weblog even gesloten, nogmaals dank voor alle leuke reacties. De komende tijd gaan velen op vakantie en kan ik mijn hart ophalen aan jullie reisverslagen.

                   

Daytona beach life

De oostkust van Florida hebben we jaren geleden voor het laatst bezocht. De Gulfcoast vind ik mooier en de golf van Mexico warmer ook qua kleur (laten we hopen dat dit zo blijft en de oilspill onder controle komt). De Atlantische oceaan is van een andere schoonheid, woester, grijs en heftige golven. Maar het was de hoogste tijd voor een hernieuwde kennismaking. Vroeg op weg, het was weer een stralend warme dag. In Daytona kom je langs het wereldberoemde enorme International Speedway stadium waar de Nascar races plaatsvinden.

 

Foto van internet.

Op de boulevard van Daytona zijn diverse toegangen en zijn we het strand opgereden, wat een aparte belevenis, cruisen over het strand.

Rustig rijdend over het (gelukkig) harde zand.

Drankjes en ijsjes worden langs gebracht.

Het was heerlijk, een fors briesje zorgde ervoor dat het goed was uit te houden, dat briesje echter zorgde ook voor een zandverstuiving, het zand zat overal tot in je neusgaten, oren en andere plaatsen waar je dat niet zou verwachten. Maar een kniesoor die daarop let, vandaag moest aan de kleur gewerkt worden en dat is gelukt.

Voordat we als kreeften konden gaan optreden zijn we tijdig uit de zon gegaan en richting Merritt Island vertrokken. Merritt Island behoort bij Kennedy space centre en is een beschermd natuurgebied waar je het wildlife kunt spotten. Mooie rit door het natuurgebied en geweldige views op de Atlantische oceaan.

Je kunt hier ook een blik werpen op Cape Canaveral.

Vandaag is onze laatste dag, morgen vertrekken we naar Nederland. Wat is dit snel voorbij gegaan. We zullen nog een laatste shopping tour doen, vanmiddag on line in checken, de restjes opmaken en verder zien we het wel. Op dit moment zijn we samen aan het bloggen, Léonine op de vaste PC van de villa, dat ding is een drama, zo ontzettend traag, geregeld hoor ik haar vreselijke kreten van ongenoegen slaken.

We hebben zoals altijd enorm veel plezier gehad, veel gelachen, veel gepraat en goed geshopped.

Het volgende blog komt vanuit Nederland, vandaag gaat het er niet meer van komen.

Ik wil Emily en Lea en iedereen die dit weekend vertrekt, alvast een goede vakantie toewensen, de aswolk is verdwenen dus niets staat een ongestoorde vlucht in de weg. Geniet ervan.

De reacties heb ik echt heel leuk gevonden, iedere keer toch spannend om te kijken óf en wie er heeft gereageerd. Bedankt daarvoor!

Time flies…

Vanmorgen landde bijna een hetelucht ballon in de tuin. Deze was zo dichtbij dat we het geblaas konden horen en de mensen in het mandje konden zien. Kennelijk is hier dichtbij een vertrekplaats.

Leuk om te zien, prijzen op internet opgezocht maar dat is niet mis. We zien die ballonnen alleen rond een uur of 7 ‘s- morgens en dan de rest van de dag niet meer,

Het was stralend zo vroeg in de ochtend, helaas duurde dat maar even en was het een regenachtige dag. We hebben gelezen, gepuzzeld, gekletst en voorzichtig ontstaan plannen voor een weekje in … , maar dit zijn nog plannen. Nog maar 2 dagen in Florida, wat gaat het toch snel, ja, time flies when you have fun.

Vandaag een spannende dag, de spaceshuttle keert terug op aarde en er wordt een nieuwe poging ondernomen om de olie spill onder controle te krijgen. Allemaal duimen dat dit gaat lukken.

Dolfijnen spotten

Op het Floridaforum had ik een tip gelezen over dolfijnen spotten in Clearwater op een kleine boot ‘Little Toot’.

In december waren we met de Seascreamer de zee op geweest maar we hebben toen nauwelijks dolfijnen gezien, af en toe een vin boven water, ze zwommen niet mee.

We vertrokken gisteren vroeg richting Clearwater om de tour van 11.00 uur te halen. De Gulfcoast met de prachtige views over het water is toch een heel ander stukje Florida dan de omgeving van Orlando, beide hebben zijn eigen charme, maar de kust spreekt me eigenlijk wat meer aan. We waren op tijd bij Little Toot, je krijgt een gratis parking ticket en kunt je auto dan vlakbij parkeren. Deze dolphin watch is een echte aanrader, rustig varen, vriendelijke bemanning, de captain geeft veel uitleg. Maar niet onbelangrijk, dolfijnen spotten. We hadden geluk, pa, ma en een kleintje zwommen een heel eind mee, de ohh’s en ahh’s waren niet van de lucht. Maar wat zijn ze lastig te fotograferen, ik kon vanwege de zon niet goed op de display kijken en de dolfijnen gingen, zoals je van ze kunt verwachten, boven en onder water. Ik heb heel veel foto’s van de zee en de arm van mijn buurman die aan het filmen was. Maar toch een paar foto’s kunnen maken van deze prachtige dieren. 

Wat een fantastisch gezicht.

Zo hoort het, born free, stay free.

Je moet er toch niet aan denken wat die vreselijke olieramp de fantastische zeedieren aandoet.

Na  de tocht zijn we riching St. Petes gereden naar onze favoriete shopping mall Tyrone. Heerlijke Stromboli gegeten en rondgekeken. Aan het eind van de middag weer richting de villa. Hoe dichter we bij Davenport kwamen hoe meer tegenliggers de koplampen aan hadden en hoe donkerder de lucht werd. We moesten nog een paar boodschappen halen bij de Publix en toen we daar binnen waren hoorden we het onweer losbarsten. We hadden plannen om uit eten te gaan, maar besloten ter plekke wat meer boodschappen te doen zoda we er niet meer uit hoefden. Dat was een goede beslissing, toen we de Publix uitkwamen was er zo’n enorme bui, je kon echt geen hand voor ogen zien. Léonine ging de auto halen, de boodschappen en mij ingeladen en naar de villa. Veel politie met sirenes, we weten nog niet wat er aan de hand was.  Het was werkelijk noodweer, wegen overstroomd, bij de villa aangekomen wilden we, (eigenwijs) direct naar binnen. Van de oprit tot de voordeur is drie meter, maar we waren tot op de Jansen en Tilanus nat. 

We hebben weer heerlijk gekookt, alles vers, waarna we naar het schandaal van Sarah Ferguson hebben gekeken dat in Amerika breed op de TV wordt gebracht, Larry King besteedde er zelfs uitgebreid aandacht aan. Vandaag wordt weer een lazy day, het is zwaar bewolkt en het zal niet lang duren voordat er weer een bui komt. Maar geen probleem, we amuseren ons prima.

Op een mooie Pinksterdag

Zondag 1e Pinksterdag, een rustdag, de bedoeling was om lekker uit te slapen. Helaas, om 7.00 uur klaar wakker en een stralende zon lonkte. In de verte stegen drie hete lucht ballonnen op. De foto is genomen vanuit de lanai, we hebben echt vrij uitzicht.

Na (alweer) de ochtend luierend bij de pool te hebben doorgebracht moesten we in de middag even terug naar Best Buy. Bij de gisteren gekochte camera zat wel een heel summiere gebruiksaanwijzing en we wilden graag weten hoe dat zat. Nou heel simpel, die dingen maken ze niet meer, er zat een CD-rom bij, de z.g. owners manual, ik had gewoon niet goed opgelet. We vroegen de medewerker of hij een paar basis principes wilde uitleggen. Dat wilde hij graag en we liepen naar de display waar de camera die ik gisteren kocht stond. We geloofden het bijna niet, de camera was nu $ 30,— duurder, dat klopte volgens de medewerker, een nieuwe week, nieuwe aanbiedingen en deze was nu niet meer in de aanbieding. Dat zijn heel leuke dingen. We moesten ook nog even terug naar J.C. Penney, daar geeft Léonine  uitleg over op haar weblog. Bij Penney’s liep een mevrouw met een wandelwagentje met daarin … een Yorkshire terrier. We wilden dit fenomeen graag op de gevoelige plaat vastleggen en vroegen de eigenaresse of we de ‘cute dog’ mochten fotograferen. 

 

Dat mocht, mevrouw vond het zelfs erg leuk dat we zo enthousiast waren. Bij Penney’s voor Yorki op de grond gelegen om hem/haar te vereeuwigen.

Only in America.

Vervolgens door naar Ross dress voor less. Deze tip kregen we van Ina en daar hebben we volop gescoord, merken tegen heel kleine prijsjes, je moet wel even snuffelen maar dan kun je heel leuke dingen vinden, echt een aanrader.

Nu is het uit met de rust, morgen gaan we weer ‘aan de bak’, in Florida, dat dan weer wel, wat een opgave!

A lazy day

 

Vandaag was een luie dag, in de ochtend lummelen, mailen en uitgebreid telefonisch met hubby bijgepraat die weer in Nederland was aangekomen.

Wat is dat toch in Florida, thuis ben je eigenlijk altijd bezig maar hier niet vooruit te branden. Wel erg relaxed. Wat gezwommen, gelezen en ge-zond. Rond de villa is een heuse ‘veestapel’, konijntjes, eekhoorns, prachtige vogels.

 

Ik ben al een tijdje op zoek naar een andere camera, bij de Walmart waren geen leuke aanbiedingen en we zijn gaan neuzen bij Best Buy. Ineens zag ik ‘hem’ staan, een leuk, lief cameraatje, 12,2 pixels, 5x zoom voor een prijs waarvoor je die in Nederland niet kunt kopen. Leuk hoesje erbij, de koop was snel gesloten. We werden erg goed geholpen in Best Buy door een leuke meid die verstand van zaken had.

Via een tussenstop bij de Publix zijn richting de villa gegaan waar we samen uitgebreid hebben gekookt. Léonine en ik hebben daar thuis weinig tijd voor en hier kunnen we ons uitleven. De supermarkten liggen vol met heerlijke produkten. ‘s Avonds nog wat buiten gezeten en daarna onder het genot van een Chardonay een mierzoete DVD bekeken, the butchers wife, bijna een classic, met Demi Moore. Deze dag is zo goed bevallen dat we vandaag een soortgelijke dag hebben gepland.

Maar wees gerust, vanaf morgen komt er weer wat aktie in. Geniet van de vrije Pinksterdagen!