zaterdag 29 december 2012

We hebben het er maar druk mee…

Inmiddels zijn we twee weken in Florida en staan we volledig in de relax modus.  Zo zelfs dat ik ben vergeten onze gezellige middag in Disneys Grand Floridian hotel te beschrijven. Dit hotel is het vlaggeschip van Walt Disney World resort, absoluut top of the bill. Mocht je trouwplannen hebben, ga er dan eens kijken, wow wat mooi.

 

Neem echter wel een heel dikke portemonnee mee want de prijzen zijn navenant!

Op eerste kerstdag hebben we met onze buurtjes Ton en Lidy in Seaworld gedineerd, dine with Shamu. Wat hebben we genoten, onze tafel had direct zicht op het bassin, het eten was prima, de bediening heel aangenaam maar het belangrijkste is toch een super encounter met deze prachtige orka’s. Wij gaan dit zeker nog eens doen de komende tijd.

Lees ook eens hoe Ton het in zijn verslag heeft beschreven.

 

Na het buffet en de Orka encounter kun je op zo’n, overigens prachtige, warme 1e kerstdagavond, nog maar een ding doen, je gaat naar de Orca show One Ocean, we konden er niet genoeg van krijgen! Voor de show begint wordt het publiek geamuseerd met o.a. een muzikale performance:

Dine with Shamu 019

Tweede Kerstdag, een normale werkdag in Amerika,  vond ik het echt tijd om te gaan shoppen en we vertrokken rond 13.30 uur naar de Florida Mall.  Nou dat deden er meer, wat een file’s. We hebben er anderhalf uur over gedaan. In Macys’s kon je over de hoofden lopen en de kleding- en schoenenafdeling waren een slagveld, of er bom was ontploft, jesses. We zijn direct weer teruggekeerd, wat een dwazen om op zo’n dag naar de mall te gaan.

We zijn donderdag in de rebound gegaan en vertrokken om 9.30 uur, binnen een half uurtje waren we in de, toen nog rustige, mall. Macy’s, Dillards, Saks, Penney’s en alles wat daar tussen zit zijn we geweest. We moeten gaan oefenen, want we hebben bijna niets gekocht, maar dat komt wel goed de komende tijd.

Later die dag belde Ton, hij had coupons voor Sweet tomatoes of we zin hadden om mee te gaan. Wij waren daar nog nooit geweest en zijn altijd wel in voor wat nieuws. Overigens kreeg ik het wel een beetje benauwd, Ton en coupons, gaat dat samen, zou dat wel goed aflopen, had ik niet ergens ooit eens gelezen dat dit in een grote mislukkig was geeindigd?  Dapper als we waren hebben we toch de gok genomen. In de auto werden we ook nog gewaarschuwd dat het niet direct Parkheuvel was. Nou dat laatste klopt helemaal, oef dat was even slikken bij binnenkomst. Het is een buffet met verse salade’s, home made soepen, brood, pasta’s en desserts en massa’s bezoekers. Maar het is goed geregeld, je krijgt een tafeltje, het was druk maar absoluut geen chaos. Pff de coupons werden soepeltjes aangepakt en verwerkt. De bediening vriendelijk en attent, een gebruikt bordje werd onmiddellijk weggehaald.  Het eten wordt ter plekke vers bereid, ziet er zeer appetijtelijk uit en is werkelijk van uitstekende kwaliteit. Wel eens goed om geen vlees, vis of kip te eten, Deze vers formule zou het best wel eens kunnen gaan maken in Amerika, de slimme jongeren gaan toch voor minder vet en gezond eten. Al met al een uitstekende verse maaltijd! Aansluitend hebben we een ritje door Celebration gemaakt en naar de kerstdecoraties op de mooie huizen gekeken.

We komen nu al zo vaak in Florida en we waren nog nooit in Disney’s Boardwalk, geweest, dus de hoogste tijd om daar verandering in aan te brengen. Op een zonnige vrijdagmiddag togen we met onze buren richting Disney. Het is druk in Florida maar Ton kent allerlei handige binnenwegen zodat we binnen no time in op de plaats van bestemming waren. Die staalblauwe lucht was inmiddels vervaagd tot een onbestemde shade of grey, maar de temperaturen waren nog steeds uitstekend. Eerst bij de bakery koffie gedronken en vervolgens het rondje gelopen. Het is daar mooi en op ons gemakje hebben we het rondje gelopen.

Hier is timesharing heel gebruikelijk en ineens zagen we een ‘modelwoning’, tja en wat doe je dan, die wil je bekijken. Het blijken echter relatief kleine appartementen te zijn en vielen ons behoorlijk tegen zodat ter plekke besloten om van de aankoop af te zien. Winking smile

De eerste twee weken zijn omgevlogen en we zijn behoorlijk aktief geweest en heel blij dat we nog een aantal weken kunnen blijven.

Voor nu wensen we je een prettig weekend en voor later een fijne oudejaarsavond en een spetterend, gezond en gelukkig 2013!

                          celebrate-happy-new-year-

maandag 24 december 2012

Kersteditie

 

kersttakje

Allereerst bedankt voor alle reacties, altijd leuk om te lezen. Wat gaat de tijd snel, het is weer de hoogste tijd voor een update van het verslag. We hebben ons goed gesetteld, er komt routine in het Amerikaanse leven en het kost ons geen enkele moeite om hieraan te wennen.

Even wat huishoudelijke zaken. Begaf eerst de telefoon het, welke keurig werd vervangen, nu kwamen we tot de conclusie dat er erg weinig pannen in de villa waren. We zijn hier voor langere tijd dus gaan we meer zelf koken. Een telefoontje naar de makelaar en een paar uur later werd een nieuwe pannenset bezorgd, over service gesproken.

cookset

Het wordt nu drukker in Orlando, dat was donderdag goed te merken, we reden  naar de Premium op Vineland en om 11 uur ‘s morgens was het parkeerterrein al vol. Hmm dat belooft wat. Wederom sterk geweest en nog niets steeds gekocht, maar dat wordt nog wel ingehaald want we zijn het echt niet verleerd.

Gisteren hebben we een onverwacht ritje naar Alamo op de luchthaven gemaakt omdat een creditcard afschrijving had plaatsgevonden die wij niet konden thuis brengen. De autohuur wordt door ons achteraf betaald, dus bij inlevering van de auto. Nadat wij de situatie hadden uitgelegd werd de manager erbij gehaald. Wat bleek, in het systeem stond dat wij de auto 3 extra dagen in Fort Myers hadden gehuurd en daarna in Orlando hadden omgeruild. Het was gelukkig duidelijk een vergissing en deze werd direct en op een prettige manier gecorrigeerd. 

De afgelopen dagen hebben in het teken gestaan van The Freeze, het was koud en er was nachtvorst, de televisie had het nergens anders meer over. Nu zijn wij Nederlanders wel wat gewend, ja het was koud maar overdag warmde het vrij snel op. Dit huis aan de overkant zag er vanmorgen zo uit

nachtvorst

Omdat het megadruk is in de shops en parken, besloten we samen met onze buren Ton en Lidy eens de andere kant van Florida op te gaan. De dagtrip ging naar Bok Tower Gardens, omgedoopt tot boktor. Wat een mooi stukje Florida, prachtige natuur, een beroemde Tower waar een prachtig carillon kerstconcert ten gehore werd gebracht. Een aparte ervaring, lekker de hele dag buiten in een bijzondere omgeving.

Nadat we geheel onverwacht een behoorlijk trail hadden gelopen, verkeerde afslag genomen, hebben we in het gezellige restaurant eerst wat gedronken. We kwamen er achter dat we vlak in de buurt van Spook hill waren. Dit buitenkansje lieten we niet aan ons voorbij gaan en vol goede moed vertrokken we naar de ‘spook heuvel’.

23-12-2012 032

Spook Hill has gained worldwide notoriety as one of the most confounding potentially haunted locations in existence. Visitors come from around the world to park their cars at the bottom of Spook Hill and experience the mysterious force that seems to defy gravity and push the car right up to the top of the hill. Visit Spook Hill, park your car at the white line, put it in neutral, and see the results for yourself!

Je zet de auto op de witte streep op de weg in neutral (vrij) en zie wat er dan gebeurt… je rolt zachtjes achteruit ‘up the hill’, wat een rare gewaarwording. Na deze bijzondere ervaring zijn we via de scenic route richting huis gereden,  onderweg kwamen we langs diverse bekende resorts o.a. Watersong.

Morgen is het Kerstmis en we willen ieder heel prettige en vrolijke kerstdagen toewensen met allen die je lief zijn.

kerstmis 2012

dinsdag 18 december 2012

Florida mall en meer…

In de villa is een telefoon tegen de keukenmuur gemonteerd, zo’n ouderwetse die je ook in oude series ziet, met een erg lang snoer. Het probleem met de telefoon was dat je het snoer tijdens het gesprek niet mocht bewegen anders verbrak de verbinding. Nu had ik al verschillende gesprekken gevoerd, met mijn hoofd stijf tegen de muur gedrukt en dan ging het goed. Maar Ray had zijn vriend in Ohio aan de telefoon en dat gesprek was zo geanimeerd dat tot drie keer toe de verbinding verbrak. Daar werd hubby erg chagrijnig van. We namen contact op met de makelaar en ze beloofde een nieuws snoer te laten monteren. Bij terugkomst vanmiddag stond er een brandnieuw modern toestel op te laden. Wat een service.

Vanmorgen gaf een onderdeel van het scheerapparaat van Ray er de brui aan en dus zat er niets anders dan richting Best Buy te gaan. Het werd de Best Buy bij de Florida Mall.

Camilla

foto van internet

Ik had helemaal zin in een lekkere pedi- manicure behandeling bij Camilla’s day Spa. Camilla had helemaal niets te doen en ik nam plaats voor het ultieme verwen moment. Jennifer uit Vietnam had er  zin in en met haar tengere sterke vingers gaf ze ook een stevige voet- en arm massage. Heel prettig, maar ze vond kennelijk dat ik me niet voldoende ontspande en ik kreeg iedere keer een pets op mijn arm van haar. Maar het was toch een heerlijk uurtje en het resultaat mag er zijn.

We besloten lekker te gaan shoppen en Macy’s stond natuurlijk als eerste op het lijstje. Oh wat hebben ze weer veel moois. Na de kerst barst de sales los en met dat in gedachten wilden we eigenlijk nu nog niets kopen, dat hebben we dan ook niet gedaan.  

Sushi1

Midden in de mall is Sushibar Wasabi gekomen, de sushi ligt op een carrousel  en de heerlijkheden van je keuze kun je er vanaf pakken. Het ziet er super uit. Anita: op je lijstje ;-)

sushi2Wasabi

Ook Santa was aanwezig, maar bah wat was hij grumpy, er kon geen smile vanaf. De kindjes keken dan ook angstig naar hem, als ze hem al aan durfden te kijken.

Santa Florida mall

We zagen vandaag voor het eerst onze buren, een Amerikaans stel op leeftijd.  Ze waren in de pool aan het kibbelen, we konden het woord voor woord verstaan. We zaten in het zonnetje en deden ons uiterste best om niet te luisteren, maar gezien het volume was dat onmogelijk. Op een bepaald moment vonden ze kennelijk dat het genoeg was en mevrouw wilde een hugh, die kwam … met veel geluid. Dit belooft wat de komende tijd…

Alle Floridagangers die bijna richting de Sunshine State komen, alvast een goede reis, jullie gaan veel moois zien met daarbij een heerlijk zonnetje!

maandag 17 december 2012

Seaworld’s Christmas celebration

Zondag hadden we een rustige start, het slapen gaat iets beter maar rond een uur of 7 is het wel bekeken. Lekker Amerikaans ontbijt gemaakt en daarna weer  naar de Walmart voor de vergeten boodschappen. Maar ja een rondje Walmart duurt altijd langer dan voorzien en wederom kwamen we met een volle kar naar buiten. Het is warm, dat vraagt nog wel wat aanpassing. Puf, puf…

Florida seaworld 16122012 042

Later in de middag zijn we met Ton en Lidy richting Seaworld vertrokken, het doel was alle wintershows te gaan bekijken. Seaworld is weer zo mooi in wintersfeer het is een plaatje, dat kunnen de Amerikanen erg goed. 

Het is ook heel apart om in korte broek de wintersfeer van Seaworld te ondergaan.

De foto’s zijn wat matig, we lieten namelijk de goede camera in de auto liggen en deze zijn met een kleine gemaakt. We genoten van de show Blue horizons met de dolfijnen en de prachtige acrobatiek. Uiteraard Shamu, One Ocean, altijd goed voor veel kippevel momentjes. De Sea of trees, een fantastisch schouwspel,  kortom als je het geluk hebt de kerstperiode in Florida door te brengen dan is Seaworld om nooit te vergeten. De tijd vloog voorbij en we hebben niet alle shows kunnen zien, die gaan we deze week nog bekijken. Vanaf vrijdag zal het erg druk worden in de parken en wij blijven daar dan van weg.

Het was inmiddels behoorlijk laat en we hadden best trek gekregen. We besloten terug te rijden naar Kissimmee en hebben erg lekker gegeten bij TGIF.

Voor de liefhebbers hieronder een foto van onze huurauto, prima Dodge die erg prettig rijdt en waar we heel tevreden mee zijn.

17122012 001

Het weer is fantastisch en we genieten volop van de Sunshine State. Eind deze week zien we de temperaturen dalen tot 18 graden overdag maar wel onbewolkt en 6 (!) ‘s avonds.

zaterdag 15 december 2012

We zijn in Florida!

We zijn in Florida na een lange reis die vrijdag vroeg begon met de de rit naar Schiphol. Leonine bracht ons weg en zo’n autoritje is altijd gezellig. We konden op Schiphol de rijen voorbij en waren supersnel ingechecked. De vlucht verliep rustig, de United crew bestond wederom uit een stel arrogante kwibussen.

We landden een uur voor schematijd en we zaten voorin het vliegtuig dus konden erg snel uitstappen. De verrassing kwam bij immigrations, wat een verademing om in die lichte ruime en vooral lege hal binnen te komen. We waren meteen aan de beurt en binnen no time was de procedure gepiept. Het was rustig op Dulles zodat we erg snel aan de gate zaten voor de vlucht naar Orlando. Het boarden begon lekker op tijd, we hadden  die exit row waar de passagiers instappen, We hadden een erg vermakelijke tijd om de mensen met die enorme stukken handbagage te zien binnenstruikelen. Het was een volle vlucht en de overhead bins waren snel vol zodat de rest moest worden ingechecked. Wat een chaos. Op het moment dat we dachten dat we zouden vertrekken stapte er nog een familie bestaande uit 5 personen binnen, maar helaas het vliegtuig zat vol, een geval van overboeking. Uiteindelijk heeft het een uur geduurd voordat er plek was gecreerd, er werd $ 200,- geboden om plaats te maken en een latere vlucht te nemen. Gelukkig meldde zich passagiers.

Orlando airport is prachtig in kerstsfeer versierd.  We zijn meteen doorgelopen  naar de Alamo kiosk gelopen om de huurauto op te halen. Een overijverige agent probeerde ons nog wel eerst naar de counter te sturen, maar wij verwezen kordaat naar onze bevestiging met barcode en lieten ons niet terug sturen naar de balie waar inmiddels een giga rij was ontstaan. We zochten een mooie Dodge uit en reden naar de uitgang, daar overhandigden we onze rijbewijzen en credit card aan de agent en die lieve meid had binnen de kortste keren een contract uitgeprint, ze wees ons erop dat we de auto vooral leeg moesten inleveren en opende vrolijk de slagboom, ‘have a good one’. Wat was dat relaxed!

Vervolgens richting Kissimmee, even langs de Walmart voor een wijntje en ons ontbijt en door naar de villa. Op Bass road stond er ineens een hert langs de weg, wat een bijzonder moment.

Bij de voordeur van de villa stond een lieve welkomstattentie van Ton en Lidy, dat we erg waardeerden. In de villa van Ina en Arjan staat altijd een welkomstpakket klaar met allerlei heerlijkheden. In deze villa, lag op het aanrecht een vaatwasblokje, een flacon handzeep en een lege envelop waarop stond ‘thank you from housekeeping’. We moesten er erg om lachen…

Vandaag was een rustige dag, we hebben de koffers uitgepakt, koffie gedronken met onze buren en boodschappen gedaan, Het is behoorlijk warm, 25 graden, daar moeten we wel even aan wennen, maar we weten nu al dat dit ons geen enkele moeite zal kosten. Voor morgen staat er zon en 27 graden genoteerd. Fijne zondag!

zondag 9 december 2012

We gaan overwinteren in Florida!

De Kerstdagen komen weer in zicht en in de huizen, tuinen en op sommige balkons staan de versieringen te pronken. Maar niet bij ons want wij gaan voor de Amerikaanse versieringen, we vertrekken de 14e naar Florida om daar bijna 3 maanden door te brengen. Als we terugkomen hopen we dat de knoppen aan de bomen komen.

sunrise creekside

Drie maanden is een lange tijd en die willen we natuurlijk comfortabel doorbrengen in een fijne villa. Als eerste zijn we gaan informeren bij Ina en Arjan, maar helaas, al snel werd duidelijk dat wij niet de volledige drie maanden in hun villa konden doorbrengen, zij komen zelf na 6 weken weer terug, dat is dan wel erg leuk. Nu zitten Ton en Lidy 6 weken in hun villa.

We moesten dus op zoek naar een accommodatie en dat hebben we afgelopen januari, toen we in Florida waren, gedaan.

Sunrise villa

Via een Amerikaanse makelaar vonden we een betaalbare villa op Creekside, op het het Country Creek Resort,  3 slaap- en 2 badkamers. De villa ziet er goed uit en hier gaan we overwinteren.

Sunrise pool

De achterzijde ligt heerlijk vrij aan dit water waar overigens alligators wonen. Maar als je hen met rust laat dan zullen zij dat ook doen (hoop ik).

Sunrise achter

We vliegen met United via Washington naar Orlando en de auto is gehuurd bij Alamo.

Drie maanden vergt wel een behoorlijke voorbereiding, de reisverzekering bijvoorbeeld. De meeste reisverzekeringen (en ook de onze) dekt een maximale verblijfsduur van 60 dagen, we moesten dus een  aanvullende ‘lang in het buitenland’ verzekering afsluiten.

Wat neem je mee voor 3 maanden, je wilt niet elke dag in hetzelfde lopen, het kan in de avonden fris zijn en nachtvorst hebben we eigenlijk wel ieder jaar een paar keer. Oh decisions, decisions Knipogende emoticon!

Inmiddels zijn de annual passes van Seaworld verlengd en zijn we meteen  voor de 2 jaars optie gegaan. Seaworld is toch zo mooi in deze periode, prachtige versieringen en de shows zijn om van te smullen, oh wat kijken we daar weer naar uit.

Op 1e kerstdag gaan we samen met Ton en Lidy naar Seaworld om met Shamu te dineren.

In januari komt mijn BFF Leonine voor een paar weken, heerlijk shoppen, kletsen, attracties bezoeken, we zien wel alles kan en mag.

Het weblog zal niet dagelijks worden bijgehouden, er is niet altijd wat interessants te melden. Ik zou het wel leuk vinden als je meeleest.

Nog 5 dagen en dan is het zover, we gaan de deze week volop in de voorbereidingen en hopen van harte dat het winterweer ons geen parten gaat spelen zodat we ongestoord en snel naar dat heerlijke zonnetje kunnen vliegen!

Alle foto’s van internet

maandag 21 mei 2012

Galveston en de thuisreis

De rit van Corpus Christi naar Galveston verliep vlekkeloos en in de middag kwamen we aan bij het Best Western beach front inn. Een prima hotel op een uitstekende lokatie, aan het strand, supermarkt en restaurants op loopafstand. Dit was het enige hotel dat niet via Priceline was geboekt (we konden het niet meer cancellen).

We zouden hier 6 nachten verblijven en voor het eerst hebben we onze koffers uitgepakt. Dat is wel lastig bij een rondreis, je leeft eigenlijk uit je koffer en dat wordt, tenminste bij mij, toch zo’n puinhoop.

Wij hadden gezien dat in Moody Gardens de tentoonstelling Bodies revealed plaatsvond en we besloten om die te gaan bekijken. Aanvankelijk toch wat terughoudend, hoe eng is dit, het is helemaal niet eng maar bijzonder interessant. Dit zegt Wikipedia:

“Deze tentoonstelling bestaat uit vijfentwintig geconserverveerde (geplastineerde) lichamen die in een bepaalde houding zijn neergezet en daarnaast uit tweehonderdzestig opengewerkte en geplastineerde onderdelen van het menselijk lichaam”.

GS Bodies

GS Bodies (2)

Als je alle organen, botjes e.d. ziet, sommige niet groter dan een mm dan kun je begrijpen wat er allemaal mis kan gaan in het menselijk lichaam en hoe lastig het is om oorzaken te achterhalen.

Het was niet toegestaan om te fotograferen, op internet kun je veel afbeeldingen vinden, die vond ik te expliciet voor dit vrolijke reisverslag.

Moody Gardens is prachtig gelegen aan de Golf van Mexico en je kunt er heerlijk wandelen, de Rainforest Pyramid bezoeken en de Penquin encounter. 

In Galveston hebben we de (gratis) Ferry genomen naar Crystal beach, een ander eiland en hier vind je de mooiste beach houses. Op de ferry raakten we in gesprek met een echtpaar en hun dochtertje, ze vroegen wat we in Texas deden, hoe we het vonden enz. We hadden een heel gezellig praatje en ze vertelden dat ze op weg waren naar hun beach house.

Ferry to Galveston Island

We namen vriendelijk afscheid, de ferry dokte en wij wachtten totdat wij van boord konden. Plotseling riep de vrouw ons en vroeg of we zin hadden om hun beach house te bekijken. Dat hadden we wel en we stapten in hun auto en reden naar hun huis.

Dit soort huizen zie je veel op Crystal beach:

beachhouse Galveston

We kwamen bij hun beach house aan en wat een geweldig huis, we keken onze ogen uit.

Omdat we helaas geen goede foto’s hebben en het ook te huur wordt aangeboden hierbij de link naar het huis.

We hebben een gezellig uurtje doorgebracht, een heerlijke frisdrank gedronken en uiteindelijk heeft de vrouw des huizes ons weer terug naar de ferry gebracht.

In Galveston is in 2008 Hurricane Ike aan land gekomen en heeft daar gigantisch huisgehouden. Crystal beach is nagenoeg met de grond gelijk gemaakt. Inmiddels is bijna alles herbouwd maar hier en daar zie je nog de gevolgen van deze desastreuze hurricane.

Als je ooit in Galveston komt dan kun je de heerlijkste steaks eten bij Saltgrass steakhouse. We zijn gegaan voor een kleine Filet Mignon, de echte steak-eter lacht hier waarschijnlijk om maar wij vonden dit een prima afmeting.

Gezien de porties die je in Texas krijgt is het heel gebruikelijk om 1 portie te bestellen en dan te delen, dat geef je aan en dan krijg je twee borden en het wordt alvast voor je verdeeld.

Een bezoek aan het Space Center Houston mocht natuurlijk niet ontbreken. Dit is absoluut niet te vergelijken met KSC in Cape Canaveral, Florida. Het is veel kleiner en de ‘attracties’ zijn gesitueerd rondom een hal. Je kunt een tramtour maken die voert naar het voormalige control center en naar een hal waar een volledig afgebouwde raket is te zien die wegens bezuinigingen nooit werd gelanceerd.

Gezien het aantal kinderen dat er rondliep leidden we af dat het kennelijk een favoriet schoolreisjes bestemming is.

Aan het einde van de tramtour passeren we de ‘Astronaut Memorial Grove’. Hier zijn net zoveel eiken gepland ter nagedachtenis aan het aantal astronauten die het leven verloren. Zeven eiken zijn als laatste bijgepland ter nagedachtenis aan de astronauten die als gevolg van de ramp met de Columbia op 1 februari 2003 het leven lieten.

Het was de bedoeling dat we donderdag naar Dallas zouden terugrijden om op vrijdag met Lufthansa via Frankfurt te vliegen zodat we zaterdag om 14.00 uur weer in Nederland waren.

Door alles wat er was gebeurd deze vakantie wilde ik graag naar huis en Léonine heeft alles in het werk gesteld om onze vlucht om te zetten.  Lufthansa verwees naar United en United naar Lufthansa. Uiteindelijk kreeg zij een betrokken en gemotiveerde medewerkster van United aan de telefoon die alle moeite heeft gedaan om ons op een rechtstreekse vlucht van Houston naar Nederland te krijgen wat uiteindelijk na een telefoontje van 3 uur(!), dankzij de volhardendheid van Léonine en de inspanningen van die medewerkster van United is gelukt. De vlucht is overigens niet omgezet maar er is nieuwe United (one way) boeking gedaan met onze miles en co-pay.

Met dit nieuwe vluchtschema bespaarden we de autorit van 5 uur van Galveston naar Dallas, tel daarbij op de directe vlucht van Houston naar Amsterdam, in totaal hadden we nu 12 uur minder reistijd.

De terugvlucht was, net zoals op de heenreis, met een voormalig Continental toestel, die zijn toch net wat beter dan United, de bemanning  was geweldig, wat een verschil met United, misschien hadden we het getroffen, dan kan ook. We hadden weer 3 stoelen op rij 16 achter de bulkhead zodat we riant de ruimte hadden.

Texas spreekt ons beiden erg aan, we hebben een bijzondere tijd gehad en toch nog veel gezien. 

Hetgeen we niet hebben gezien gaan we de volgende keer doen, want dat we terugkeren naar Texas is zeker.

Ce-yall

Zo langzamerhand komt de zomervakantie in zicht en ga ik genieten van alle reisverslagen die voorbij komen.

Ik wil graag iedereen bedanken voor het meelezen en meeleven, de reacties op het weblog, Facebook of anderszins. Het is altijd leuk om die te lezen.

Onze volgende reis staat gepland, medio december vertrekken hubby en ik voor een langere periode naar Florida.

Léonine en ik wensen iedereen een geweldige zomer en een prettige vakantie!

donderdag 17 mei 2012

What happened in San Antonio…

Hm, ‘waarom gaan we naar het ziekenhuis’  vroeg ik, ‘je bent een beetje in de war en het is beter dat ze even naar je kijken,’  zei Léonine op haar altijd rustige toon.

Bij de ER aangekomen deed zij het woord en binnen no time zat ik in een rolstoel, werd een kamer ingereden, op bed gelegd, aangesloten op een infuus en aan de monitor. Dit alles zo professioneel en zo rustig dat ik dat eigenlijk niet in de gaten had.

Een arts vroeg me wat we in Texas deden, met moeite kon ik vertellen dat we vanuit Amsterdam via Houston naar Dallas waren gevlogen. In Dallas een paar dagen waren verbleven en dat we nu in San Antonio waren. “And what about this morning?” vroeg hij. Dat was het probleem, ik herinnerde me niets meer sinds de vorige avond tot aan het moment dat we in de auto zaten onderweg naar het ziekenhuis.

Kennelijk is ergens in de nacht kortsluiting in de hersens ontstaan en dat heeft ervoor gezorgd dat een deel niet op ‘mijn harde schijf’ is opgeslagen. Ik sprak wel maar ik weet er niets meer van. Leonine had uiteraard in de gaten dat er iets niet in orde was en besloot daarop naar het ziekenhuis te rijden. Die uren ben ik kwijt en komen ook niet meer terug. Dit kan overigens iedereen overgekomen, het is niet gerelateerd aan lichamelijke gesteldheid, leeftijd of wat dan ook. In onze kennissenkring hoorden we nagenoeg hetzelfde van een jonge vrouw van 20 jaar.

Er is veel onderzoek gedaan en het resultaat was dat ik uiteindelijk weg mocht met weer de mededeling, ‘geen inspanning’.  Je wilt graag genieten maar deze ervaring zit behoorlijk in mijn systeem en dat maakte het toch wat moeilijk.

Mocht je ooit iets overkomen in Amerika dan ben je daar in uitstekende handen, alle aandacht, alles wordt onderzocht en uitermate professioneel. Maar ik heb gelukkig geen vergelijkingsmateriaal.

Ik kan me de TV-serie “ER” herinneren met George Clooney en daar was het een gekkenhuis, schreeuwen, rennen en vliegen, nou zo gaat het dus echt niet.

In Dallas en ook in het ziekenhuis in San Antonio hebben de artsen en verpleegkundigen headsets op en spreken ze in microfoontjes, dus niemand schreeuwt, niemand verheft de stem, alles gaat er heel rustig aan toe en iedereen staat met elkaar in contact, een geweldig systeem.

Ik wist wel dat ik een geweldige vriendin had maar wat Léonine tijdens deze vakantie heeft gedaan is fantastisch. Alert, verzorging, nazorg en eindeloos herhalen wat er was gebeurd en wat ik had gemist die ochtend. Wat ben ik haar dankbaar!

Nu is dit een vrolijk vakantie- en geen medisch blog, maar ik wilde toch laten weten wat er is gebeurd en waarom het verslag tijdens onze vakantie zo plotseling is gestopt.

De volgende morgen zijn we in alle rust naar de North Star mall gereden en heerlijk wat gewinkeld. Deze mall ligt naast Six Flags San Antonio. Daarna hebben we uren gelunched bij Luciano’s ristorante, wat hebben we daar fijn gezeten en gegeten. Mocht je ooit in de buurt zijn, dit is een aanrader.

Lunch San Antonio

Ons verblijf in San Antonio was voorbij en de volgende dag zijn we vertrokken naar Corpus Christi, aan de rand van San Antonio hebben we weer eens heerlijk gegeten, nu in een restaurant in New Orleans style.

Lunch_thumb

Hiermee hebben we afscheid genomen van San Antonio, ook nu hebben we niet alles kunnen doen wat we ons hadden voorgenomen, maar dat is een goede reden om er terug te keren. De voorbereidingen voor Fiesta week 2013 zijn al in volle gang, dus wie weet.

De weg van San Antonio naar Corpus Christi is een saaie interstate.

Zodra we via de brug in Corpus Christi binnenkwamen zagen we direct het Radisson hotel liggen op het strand aan de Golf van Mexico.

Ook dit hotel hebben we gewonnen met Priceline en wat een comfortabel hotel, fijne kamer, zeezicht en uitermate vriendelijk personeel, niets was ze te veel. Het zal duidelijk zijn dat we nu volledige verslaafd zijn aan Priceline, wat een deals.

In Corpus Christi ligt de USS Lexington* (bijnaam Lady Lex), een vliegdekschip dat een grote rol heeft gespeeld in de 2e wereldoorlog en bij de aanval op Pearl Harbour direct de achtervolging op de Japanse aanvallers heeft ingezet.

Het was het eerste vliegdekschip waar vrouwelijke bemanningsleden werden toegelaten. Het schip is een kleine stad, restaurants, ontspanningsruimten, kapper, tandarts, huisarts, operatiekamers, wat is zo’n schip groot.

De populaire TV show Ghost Hunters is aan boord de USS Lexington opgenomen.

Het schip is in 1991 uit de vaart genomen en sindsdien is het een museum in Corpus Christi. Het is een erg interessant museum, er zijn 5 routes die je kunt volgen en je zult je er niet vervelen.

We hebben die avond een fantastische tonijn gegeten bij Blackbeard’s on the beach. 

Singer in Blackbeard

Wat een sfeertje hangt er in dit geweldige restaurant gelegen tegenover het Radisson. Er is live muziek uit de 70th en 80th, Bruce Springsteen, Simon & Garfunkel, Cat Stevens, you name it,  Bobby Carter speelde het, wat is dat een aardige man.

Bobby Carter in Blackbeards’

Hiermee kwam een einde aan ons verblijf in Corpus Christi, de volgende ochtend vertrokken we naar Galveston ook aan Golf van Mexico.

dinsdag 15 mei 2012

Fiesta in San Antonio

Na een prima nachtrust en een heerlijk uitgebreid Amerikaans ontbijtbuffet zijn we op deze stralende dag met uitstekende temperturen, downtown San Antonio vertrokken. De auto geparkeerd en als eerste een wandeling gemaakt over de beroemde Riverwalk. Wat is dat mooi, wat een plaatje.

Riverwalk

Riverwalk San Antonio

P4220001

Riverwalk2

Na de wandeling en een simpele lunch hebben we ons in het ‘feestgewoel gestort’.

In San Antonio houden ze wel van van een feestje, in het voorjaar vieren ze gedurende 10 dagen Fiesta!

Het is een voorjaarsfeest dat dateert uit de 19e eeuw ter ere van de Slag om de Alamo en San Jacinto.

Dit zegt Wikipedia:

"Fiesta San Antonio" (or simply "Fiesta") is an annual spring festival held in San Antonio, Texas with origins dating to the late 19th century. The festival began as a single event to honor the memory of the battles of The Alamo and San Jacinto.

Fiesta is the city's biggest festival, with an economic impact of $284 million for the Alamo City. More than three million people take part in Fiesta. They can choose from more than 100 events that take place all over the city and beyond.

Meer dan 100 events kun je bezoeken (of aan deelnemen) het is een ware happening en lucky us, we waren er even bij!  Hieronder een You Tube impressie van Fiesta 2012.

Fiesta San Antonio 2012

We hebben rustig over de feestterreinen gewandeld, geluisterd naar muziek, gekeken naar dansuitvoeringen van de kleintjes tot aan de tieners, kermisachtige attracties bekeken, eten en drinken niet genomen, het was geweldig. 

Na deze gezellige dag zijn we teruggereden naar het hotel. In de directe omgeving zitten (op loopafstand) een paar restaurants en we hadden een Thais restaurant gezien en daar hadden we wel zin in.

We hebben supergezellig heerlijk gegeten en moe maar voldaan slenterden we terug naar het hotel. Op ons gemak namen we een lekker wijntje en hebben op de ‘dumbo stand’ nog even TV gekeken.  

De volgende ochtend werd ik in de auto min of meer wakker, Léonine reed en ik vroeg haar verbaasd, “wat gaan we doen”, ze keek me onderzoekend aan en zei: “we gaan even naar het ziekenhuis”….